برچسب حامد رحیمی نصر

شخصیت اصلی فیلم، احساس می‌کند که توسط دوربین‌های مداربسته تحت کنترل است و این حس به حدی است که او را به شک و تردید در مورد واقعیت اطرافش می‌کشاند. او معتقد است که یک نفر پشت تمام این دوربین‌ها نشسته و او را زیر نظر دارد. این احساس تشدید می‌شود و او را درگیر یک بحران روانی می‌کند. در نهایت، فیلم به بررسی این موضوع می‌پردازد که آیا این احساس کنترل شدن واقعی است یا زاییده ذهن اوست.

کسری در سی و پنج سالگی بورسیه گرفته و اینک در واپسین روزها به واکاوی هستی دردمندش نشسته است. جایی که در هم‌پیمایی همسان با رنج هایش، به مرگ همزادش بهار رسیده.اما ریشه در جای دیگریست؛ دیافراگم بیماری که بازدم نمی‌تواند!