برچسب حادثه تروریستی

همسرم یک انگشتر عقیق نقره داشت که فرمانده گردانش متبرک به ضریح امام حسین (ع) از کربلا برای او آورده بود. هیچ‌گاه آن انگشتر را از خودش دور نمی‌کرد، اما یک روز قبل از شهادتش از منطقه به من زنگ زد و گفت: انگشترم را گم کرده‌ام و هرچه می‌گردم آن را پیدا نمی‌کنم. نفهمیدم حکمت این گم شدن انگشتر شهید قبل از شهادتش چه بود؟

واقعاً سخت بود باور کنم برادرم را، کسی که تکیه‌گاهم بود را از دست داده‌ام. ما از بچگی همیشه کنار هم بودیم. هیچ وقت فکرش را نمی‌کردیم در شرایطی که جنگ و ناامنی وجود ندارد، او را از دست بدهیم. هرچند ته دلم خوشحال بودم که داوود به آرزویش یعنی شهادت رسید. او به چیزی رسیده بود که دلتنگش بود و لیاقتش را داشت

۴۰ سال است که مرزنشینان استان‌های غربی کشور ازجمله آذربایجان غربی در برابر ضدانقلاب ایستاده‌اند و مقاومت می‌کنند و در این راه هم شهدای گرانقدری تقدیم ایران اسلامی کرده‌اند. در ۱۸ تیرماه امسال نیز عناصر ضدانقلاب در جنایتی آشکار با حمله به یک خودروی سپاه، سه تن از پاسداران پیشمرگ مسلمان کرد به نام‌های حاصل احمدی، محمدامین پیروتی و امید ملازاده را به شهادت رساندند.

واقعه‌ای که در این ستون قصد پرداختن به آن را داریم، ماجرای انفجار بمب در میدان راه‌آهن تهران است. این انفجار که در یکم شهریورماه ۱۳۶۳ رخ داد، مردم عادی را هدف قرار داده بود...

وقتی سر مزار شهدا می‌رفتیم به مزار آن‌ها نگاه می‌کرد و می‌گفت: «یکی از آرزو‌های من این است که به این مقام برسم. این‌ها پاسدارانی هستند که برای حفظ این نظام جان دادند و از مرز‌های کشور دفاع کردند. کاش فرصتی شود که من هم برای اسلام، امنیت مردم و حضرت آقا جانم را بدهم. کاش مرگ من شهادت باشد.»