برچسب جواد جلوانی

شاه در 26 دی ماه 1357 از کشور گریخت. امام خمینی در ۲۷ دی‌ماه در پیامی ضمن تبریک فرار محمدرضا پهلوی به ملت ایران، آن را طلیعه‌ پیروزی ملت و سرلوحه سعادت و دست یافتن به آزادی و استقلال توصیف کرد و از مردم به ویژه جوانان خواست تا به تظاهرات و شعارهای پرشور علیه رژیم سلطنتی و دولت غاصب ادامه دهند.

پس از دستگیری حضرت امام خمینی (ره) در سال ۱۳۴۲ ه.ش، مخالفان رژیم پهلوی به مبارزه زیرزمینی روی آوردند و از آن سو، شاه از سال ۱۳۴۵ به بعد برای نشان دادن موقعیت و قدرت خود و نیز سرگرم کردن مردم، جشن‌های متعددی برگزار کرد که مهم‌ترین آن‌ جشن‌های دو هزار و پانصدمین سال شاهنشاهی ایران بود.

فیلم‌های مبتذل بر پرده سینماهای اصفهان رفت. روزنامه اخگر اعتراض کرد که «چرا اغلب خراب شدن فلان مرد و فلان زن را نشان بدهیم. هیچ‌وقت کوشش نمی‌کنیم نجابت و عفت و شرافت را، که وظیفه اولیه هر انسانی است، به معرض نمایش بگذاریم. مردمان بدبخت این شهر چه گناهی کرده‌اند که صاحبان سینما با هزاران پروپاگاندِ دروغ، وقت و پول و اخلاقشان را ضایع می‌کنند

مستضعفینی هستند که مورد حمایت و رحمت پروردگار هستند. کدامین مستضعف؟ آن‌ها که اگر در زنجیر هستند، همچون شیر نیز می‌غرند؛ آنان که با صبر انقلابیشان، سینه‌ قهر دشمن را می‌شکافند، آن‌ها که به هیچ عنوان اجازه نمی‌دهند که دشمن با وسائل خود، آنان را از مدار منظومه‌ انسان و انسانیت خارج کند

در میان تصاویر و ویدئوهای شکوهمند عملیات وعده صادق 2، ویدئویی چندثانیه‌ای تفاوت ماهوی با دیگران داشت؛ شهرک‌نشین بُهت‌زده صهیونیسم با تماشای باران موشکی در آسمان سرزمین‌های اشغالی، با لهجه عبری می‌پرسد: «حماسی؟ حماسی؟» و در جواب می‌شنود: «خمینی، خمینی!»

انسان مغرب‌زمین در زیر فشار سهمگین و هولناک صنعت و مکتب‌های جبری، احساس کرد که انسانیتش دارد از بین می‌رود و انسان مهره‌ای در زیر چرخ‌های صنعت شده است. در اینجا سارتر اوج مبارزات فلسفی خودش را با مکتب اصالت بشر و اصالت وجود مطرح می‌کند

آنچه در ادامه می‌خوانید، برشی از کتاب خاطرات حجت الاسلام غلامرضا فیروزیان است که از فضای زندان‌های عصر پهلوی و نفوذ حزب توده در دهه 30 شمسی سخن می‌گوید…