برچسب جهان آرا

روزی که قرار شد در صحن به این گزارش رسیدگی کنیم، گزارش جایگزین قبلی آمد، یعنی ویرایش جدید. این بند تبصره 5 را که ملاحظه کردیم، دیدیم عجیب است نظارت‌های نهادهای نظارتی هست، عموم مردم نیست. مردم آن حذف شده است. تعجب کردیم. به یکی از اعضای هیئت رئیسه کمیسیون تلفیق گفتیم چه شد؟

بین سال‌های 2006 تا 2008، پنج تحریم علیه ما می‌شود، البته من موافق این نیستم که بگویم کاغذپاره است، اما به گفته جرج بوش و بقیه و سنای آمریکا در جلسات متعدد استماع اینها تأثیرگذار بر ایران نشده بود. به‌واسطه همین هم است که تا فاصله 2008 تا 2011 تحریمی نمی‌بینید، چون مأیوس شدند، داستان فتنه پیش می‌آید و اینها ترغیب می‌شوند. من حرف‌های آقای نوبری را قبول دارم که اینها برنامه و توطئه داشتند،

آن کسی که قبلاً جلودار انجام این کار بوده، وقتی یک روز برای دفاع از آقای هاشمی آستین بالا می‌زند، آدم نگران می‌شود که این یک طراحی و وجه دیگری از اهانت‌ها و سرکوفت زدن‌هاست. وقتی آقای هاشمی را بخواهیم ارزیابی کنیم، باید در دستگاهی باشد که سر و تهش معلوم باشد. این دستگاه، دستگاه انقلاب اسلامی است. آقای هاشمی فقط در این دستگاه ارزیابی می‌شود و خارج از آن نمی‌شود آقای هاشمی را تحلیل کرد.

برخلاف بعضی از دوستان که می‌گویند چرا به آقای هاشمی می‌گویید مظلوم بود، اعتقادم این است که واقعاً آقای هاشمی مظلوم بود، اما ظالم چه کسی است؟ چه کسانی به آقای هاشمی ظلم کردند؟ ظالم در برابر آقای هاشمی کسانی بودند که مثل ماجرای مجلس ششم عمل کردند. مثل آقایی که الان در آمریکاست و در آن ایام کتابی با عنوان «عالیجناب سرخپوش» نوشته بود.

باید به مردم اجازه داده شود ورود پیدا و نقد کنند، ولی بالاترین مقام اجرایی کشور، نقادان را به باد مسخره و فحش و ناسزا می‌گیرد؛ «بروید بمیرید»، «بی‌سواد»، «تازه به‌دوران رسیده» و الفاظ بسیار زننده‌ای از ناحیه بزرگوارانی که من نمی‌دانم خنده آنها را کدام قسم از خنده توصیف می‌کنید که با دیگران خندیدند، ولی برای منتقدان دلسوزی که وجودشان نگران چنین وضعیتی بود اخم کردند.

اگر در 23 بهمن ملت ایران هنوز شاهنشاهی است، ارتش هم هنوز شاهنشاهی است. همان‌طور که ملت در 23 بهمن حرکت جدیدی کرد و ملت جدیدی شد، ارتش هم ارتش جدیدی شد. این ارتش همان ارتشی است که 50 هزار شهید داد. در تمام ارگان‌ها و دانشگاه‌ها و هرجای دیگری دست بگذارید، یکی از ارتشی‌ها آنجا حضور پیدا می‌کند و قوام می‌دهد و باعث رشد آنجا می‌شود.

گاهی باید از اینها بی‌اعتنا رد شد. گاهی باید بزرگوارانه برخورد کرد. گاهی باید حمل به صحت کرد. ما باید طلب خودمان را از ادبیات فخیم بالا ببریم. متأسفانه مطبوعات در این زمینه نقش بدی ایفا می‌کنند. مطبوعات می‌توانند تیترهای جنجالی و مخرب بزنند، وقتی تو رقیب سیاسی خود را این‌قدر تخریب می‌کنی، او هم برای تو چیزی نخواهد گذاشت. بالاخره یکی بزنی، یکی می‌خوری. در این تنش چه چیزی گیر کسی می‌آید؟

توجه به حقوق اساسی مردم، توجه به مبانی موجود و شناخته شده، اولویت گفتمان بر رفتارهای خشونت‌‌آمیز، توجه به منافع ملی و توجه به قانون اساسی از دیگر مؤلفه‌های جریان اصلاح طلبی است که به نظر می‌رسد هیچ‌وقت از این مؤلفه‌ها عبور نکرده و در جریان سال 88 هم آشکار بود.