برچسب جنگ تحمیلی

سال ۵۴ بود که حسین به امریکا رفت. در تگزاس اقامت داشت. از آنجا با ما در ارتباط بود، هر هفته نامه می‌نوشت و از کار و زندگی‌اش در تگزاس امریکا برایمان تعریف می‌کرد. من نامه‌هایش را برای مادر می‌خواندم. حسین در نامه همه چیز را با جزئیات می‌نوشت. دوست داشت خانواده را در جریان همه کارهایش قرار دهد. هروقت می‌خواست به ایران بیاید همیشه برای همه سوغاتی می‌آورد

تا دو ماه خبر شهادتش را به ما نگفتند. خیلی جوان بودم و نمی‌خواستم باور کنم در این سن و سال همسر شهید شده‌ام. همرزمانش می‌گفتند، چون تیربارچی ماهری بوده ارتش اجازه نداده است او به عقب برگردد. اصلاً یادم نبود همسرم اعزامی سپاه است و با ارتش کاری نداشته است. در آن دو ماه خدا می‌داند ما چه روز و شب‌هایی را سپری کردیم

به دستور صدام، بدن این خلبان پرافتخار را دو نیم کردند. به طوری که نیمی از پیکر مطهرش در نینوا و نیمی در موصل عراق مدفون شد. این جنایت به حدی وحشیانه بود که رژیم بعثی در تلاشی بیشرمانه برای سرپوش گذاشتن بر این جنایت هولناک، تا سال‌ها از اعلام سرنوشت این شهید مظلوم خودداری می‌کرد

من و داوود مدت زمان کوتاهی در کنار هم زندگی کردیم و حاصل زندگی مشترکمان، پسرم حسین است که در زمان شهادت همسرم یک سال‌ونیم داشت. یک هفته قبل از شهادتش خیلی از وقت خودش را به حسین اختصاص داد و زمان زیادی را برای تفریح و بازی با او سپری کرد. این رفتارش من را متعجب کرده بود

شهید سیاح طاهری وجودش پر از دلسوزی و مهربانی برای مردم کشور بود و تا جایی که می‌توانست به دنبال تلاش و کوشش بود. در زندگینامه ایشان در کنار نام شهید، فعال اجتماعی و فرهنگی هم دیده می‌شود. حاج سعید در طول ۵۸ سال عمر بابرکتش به دور از نگاه حزبی و جناحی و با نگاهی دلسوزانه و پدرانه به دنبال فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی بود