مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
خاویر آمبروسی و خاویر کالوو برای «توپ سیاه» و پاول پاولیکوفسکی برای «سرزمین پدری» جایزه بهترین کارگردانی را به طور مشترک دریافت کردند. این در واقع دومین جایزه بهترین کارگردانی پاولیکوفسکی در کن است، او سال ۲۰۱۸ نیز برای «جنگ سرد» این جایزه را دریافت کرده بود. آمبروسی و کالوو، که معمولاً از آنها به عنوان «۲ خاویر» یاد میشود، برای اولین بار با این فیلم خود به کن راه یافتند.
منبع: سینمادیلی
در این فیلم آنتونی بویل، جو کول، جی لیکورگو، داریل مککورمک و لولا پتیکرو به عنوان گروهی از دوستان دوران کودکی که در آستانه سیامین سالگرد تولدشان هستند، بازی میکنند. این گروه در یک مجتمع ساختمانی بزرگ شدهاند و مجبورند با زندگیای روبهرو شوند که در آن امیدها و رویاهایشان به واقعیت تبدیل نشده است.
در این جدول ارزشگذاری از سوی ۱۵ منتقد از رسانههای معروف این کشور که بهشکل روزانه منتشر میشود، فیلمهای «مینوتور» و «ببر کاغذی» هر کدام با سه نخل در رده بعدی قرار دارند.
او در یک بعد از ظهر آفتابی و پر از باد در کنار شمار اندکی از چهرههای سینمایی (از دیهگو لونا گرفته تا لوکاس براوو بازیگر «امیلی در پاریس» و تایریس گیبسون) و هیئت داورانی چون دمی مور، کلوئی ژائو، روث نگا، استلان اسکارشگورد و پارک چان-ووک که رئیس این دوره است، روی فرش قرمز راه رفت.
در سال ۲۰۱۷ که فیلمش در مسابقه کن بوده، رییس داوران آن، پدرو المادوار، جایزهای به فیلم وی نداد. جالب است که امسال او رییس داوران است و فیلم پدر المادوار در مسابقه حضور دارد. وقتی در این رابطه از او سوال میکنند، میگوید: من منصفانه قضاوت خواهم کرد. فعلا هیچ فیلمی از مسابقه را ندیده ام، اما در لیست فیلمها که نگاه میکنم روی برخی از آنها فوکوس کردهام و در پایان باید دید کدام فیلم بر دیگری ارجحیت پیدا خواهد کرد. قضاوت کار دشواری است اما کار لازمی است. اگر بخواهید بدانید که فیلمبین حرفهای هستم یا نه، باید بگویم بیشتر فیلمهای کلاسیک را تماشا میکنم. عضو داوری بودن این فرصت را مناسب میکند که فیلمهای جدید ببینیم. این را بگویم که برای من بهترین فیلمی که نخل طلا برده است، آن است که سالها بعد همچنان ارزش دیدن و در خاطره ماندن خود را حفظ میکند؛ مثلا فیلم «یوزپلنگ» ویسکونتی هنوز در ذهنم مانده.
این درام فرانسوی زبان که با بازی ایزابل هوپر ساخته شده، در ۲ ساعت و ۲۰ دقیقه، داستان چند همسایه فضول را تصویر میکند که زندگیشان به هم گره خورده است.
وی افزود: هر قتلی جنایت است. به هیچ وجه نمیتوانم این واقعیت را بپذیرم که یک انسان دیگر جان خود را از دست بدهد، چه در جنگ باشد، چه اعدامها، چه قتلعام معترضان.