برچسب جشنواره فیلم فجر

یاد «امام»، «شهیدان» و همه آنان که «فجر آفرین ایران» بودند به‌خیر!

سینماپرس: وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی طی سخنانی در مراسم افتتاحیه چهل‌وسومین جشنواره فیلم فجر گفت: سینمای ایران بخش زیادی از خاطرات خوب ما را ساخته و پرداخته است و بخشی از عزت و نام‌آوری ایران از سینما است.

«حرمت شکنی» در «فجر انقلاب اسلامی» و نظاره و سکوت «متولیان جشنواره»!

سینماپرس: دست دادن دو نامحرم آن هم در کهولت سنی و رد و بدل تکه‌های خارج از نزاکت و ... قطعا هیچ تاثیری در اعتقادات عمیق مذهبی ملت ایران ندارد ولی بروز چنین امری در یک مراسم رسمی اتفاقی دون شأن است که نیاز به ورود پدرانه و برخورد منطقی مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داشت. اتفاقی که متاسفانه با تایید و حتی تشویق برخی متولیان برگزاری جشنواره چهل و سوم همراه بود!

بازگشت «جشنواره فیلم فجر» به جایگاه «ویترین سینمای ایران»!

سینماپرس: «جشنواره فیلم فجر» به عنوان «ویترین سینمای ایران» حالا پس از یک دهه غفلت، ظاهرا قرار است دوباره سامان یابد و باردیگر مخاطبان این رویداد مهم فرهنگی و سینمایی را با طیف متنوع و متکثری از تولیدات سال سینمایی کشور مواجه سازد.

تلاشی ارزشمند در ترسیم یک «درام تاریخی»/ «هزار سنگری» که به درستی تبیین نشد

سینماپرس: فیلم سینمایی «بازی خونی» تلاش می‌کند تا روایتی سینمایی از ماجرای استقرار «اتحادیه کمونیست‌های ایران» در «جنگل‌های آمل» و اطراف آن که به منظور خلق یک انقلاب دیگر در سال ۱۳۶۰ هجری‌شمسی ارایه دهد.

تعداد «فیلم‌های خوب» کم شده و در عوض فیلم‌هایی ساخته می‌شوند که صرفاً مطابق «سفارش‌» هستند/ برای «فیلمنامه» اهمیت کافی قائل نیستیم!

سینماپرس: «بهروز افخمی» با بیان این مطلب که وقتی ایده‌ای در اختیار دارید، تازه می‌توانید شروع کنید گفت: اما ایده به معنای پیام یا ایدئولوژی نیست؛ بلکه به این معناست که شما یک نطفهٔ زایا در ذهن دارید، فکری که پتانسیل رشد و گسترش دارد، خودش را پیدا می‌کند و تبدیل به چیزی می‌شود که می‌توان آن را داستان نامید. این داستان ممکن است در قالب فیلم، نمایشنامه یا رمان عرضه شود، اما در هر حال، باید توان تشخیص داشت که چه چیزی قابلیت زایش و گسترش دارد و چه چیزی ندارد.

هجو و تمسخر «ایران» و «ایرانی» در یک اثر به ظاهر کمدی/ وقتی فیلمی به بهانه «خرافه‌زدایی»، مروج «دین‌گریزی» می‌شود!

سینماپرس: «آنتیک» عنوان اثری «به ظاهر کمدی» است که در طول مدتی قریب به ۹۰ دقیقه به هجو و تمسخر «توده‌های اجتماعی ایران» می‌پردازد.