برچسب جبهه پایداری

جنگ، ابتدا در زبان متولد می‌شود؛ در واژه‌هایی که مرگ را عادی می‌کنند، نفرت را تقدیس می‌کنند و زندگی را به حاشیه می‌رانند. هنگامی که چنین زبانی بر فضای عمومی مسلط می‌شود، گلوله‌ها تنها آخرین جمله آن روایت‌اند. در این میان، عجیب‌ترین تصویر زمانه ما، تصویر کسانی است که در امنیت و آسایش، از جنگ سخن می‌گویند. آنان که در اتاق‌های خنک، پشت میزها، پشت صفحه‌های تلفن همراه یا تریبون‌های پرطمطراق، نسخه نبرد می‌پیچند، گویی جنگ حادثه‌ای است که همیشه قرار است برای دیگران رخ دهد. آنان از شجاعت می‌گویند، اما شجاعت را نه در تحمل رنج، بلکه در توصیه کردن رنج به دیگران جست‌وجو می‌کنند. فاصله آنان تا میدان جنگ، تنها چند واژه است؛ اما فاصله کودکانی که در میان انفجارها زندگی می‌کنند تا مرگ، گاه تنها چند ثانیه.