برچسب جامعه

نباید از نظر دور داشت اگر امید داشتن آسان بود بسیاری از افراد در جامعه از اوج اقتدار گرفتار حضیض ذلت نمی‌شدند. در شرایط دشوار، حفظ هر گونه احساس امیدواری یا خوش بینی نسبت به آینده به طور کلی برای همه افراد ممکن است کاهش یابد. تصور هر آینده‌ای در این شرایط می‌تواند چالش برانگیز است. در این شرایط فکر کردن به آینده‌ای که در آن وقایع تا حدودی مثبت هستند، کمک کننده و امیدبخش است.

ناخن جویدن یکی از شایع‌ترین رفتارها در بین کودکان است. این کار در ظاهر به آن‌ها آرامش می‌دهد. عادت، اضطراب، استرس، لجبازی، شرم، نیاز عاطفی و کنجکاوی از عمده علل بروز این رفتار به حساب می‌آیند.

این واقعیت مشهود است که کودکان خانواده‌های تک والدی ۵۰ درصد بیشتر در معرض ابتلا به مشکلات سلامتی هستند. همچنین، زنانی که والدینشان در دوران کودکی طلاق گرفته‌اند، ۸۳ درصد بیشتر از زنانی که والدینشان ازدواج کرده‌اند، افکار خودکشی را تجربه می‌کنند.

بسیاری والدین امروزه به غلط فکر می‌کنند باید بچه را به ده‌ها کلاس آموزشی فرستاد و از بام تا شام او را تحت آموزش‌های فشرده قرار داد تا آینده‌ای تضمین شده داشته باشد غافل از اینکه نمی‌دانند هیچ چیز اندازه کودکی کردن و بازی کردن و تعادل در آموزش نمی‌تواند برای آینده فرزند مفید باشد. ویلیام شکسپیر می‌گوید: «بازی همه چیز است. بازی تنها موجب خوشحالی و سلامتی بچه‌ها نمی‌شود، بلکه کودکان را باطراوت‌تر، باهوشتر و باانگیزه‌تر می‌کند». انیشتین یک خیال‌پرداز به تمام معنا بود. مادرش در کودکی به او اجازه می‌داد موقع غذا خوردن شلوغ‌بازی دربیاورد. یا به‌جای اینکه اینشیتین کوچک را مجبور کند تاریخ حملات کشورهای مختلف به یکدیگر را بیاموزد اجازه می‌داد در اطراف خانه پرسه بزند و دنیا را کشف کند.

جانشین پلیس راه راهور فراجا، به تشریح محدودیت‌های ترافیکی جاده های شمالی کشور در روز جمعه سوم بهمن ۱۴۰۴ پرداخت.

یک روانشناس و استاد دانشگاه، ضمن اشاره به حوادث چند روز گذشته، نسبت به کاهش سطح تاب‌آوری در جامعه هشدار داد و گفت: اکثر شرکت‌کنندگان در اعتراضات را نوجوانان و جوانان تشکیل دادند این در حالیست که طی سال‌های اخیر نسبت به مسائل اجتماعی و تاب آوری مردم به مسئولان نظام آموزشی، تذکر و هشدار داده شده است؛ اگر مسائل سرکوب شده نتواند به صورت مثبت خود را نشان دهد در قالب «خشم» بروز می‌کند.

با گسترش شبکه‌های اجتماعی، بسیاری از جوانان مسیر آشنایی خود را آنلاین آغاز می‌کنند، اما روانشناسان هشدار می‌دهند که شناخت صرفاً مجازی نمی‌تواند جایگزین ملاقات حضوری، دخیل کردن خانواده‌ها و مشاوره پیش از ازدواج شود و در صورت مدیریت نادرست، خطرات روانی و عاطفی برای زوجین به همراه دارد.