مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
این روزها ماجرای اینستکس و طرح اروپاییها برای جبران تبعات خروج امریکا از برجام به اصلیترین سوژه فضای سیاسی ایران تبدیل شده است. این طرح که با انتقادات فراوانی در بین افکار عمومی مطرح شده است، دقیقاً خاطره بسته پیشنهادی اروپاییها در سال ۲۰۰۵ را زنده میکند؛ بستهای که به رغم هیاهوی بسیار سودی برای ایران نداشت.
بر اساس پیش بینی های شرکت اگزون موبیل آمریکا، اگر سیاست های مربوط به کاهش تاثیرات گازهای گلخانه ای بر آب و هوا به طور کامل اجرایی شود میزان تقاضای جهانی نفت تا سال ۲۰۴۰ میلادی به شدت کاهش خواهد یافت. گزارش این شرکت در حالی منتشر شده که حدودا ۳ سال پیش ۲۰۰ کشور دنیا در شهر پاریس فرانسه گرد هم آمدند تا برای کاهش میزان متوسط دمای جهانی تصمیم گیری کنند.
در توضیح اهمیت پیوستهای ارائه نشده، همین بس که بر اساس پیمان پاریس، امضاکنندگان این پیمان موظند «برنامههای اقدام ملی» شان در این خصوص را «سر وقت "آماده، اعلام و اجرا" کنند.» همان برنامههایی که وقتی شورای نگهبان تاکید کرد به همراه مصوبه مجلس به دستش نرسیده، دولتمردان پاسخ دادند که هنوز تدوین نشده و بعدا تدوین خواهد شد و روال قانونی ارجاع به مجلس و شورای نگهبان را طی خواهد کرد!