مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در قلب ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان و در میان باغهای چشمنواز کاخ تاریخی شفِتسینگن، بنایی قرار دارد که بیش از ۲۰۰ سال است شگفتی و کنجکاوی بازدیدکنندگان را برمیانگیزد؛ بنایی که با وجود گنبد باشکوه، منارههای بلند و تزئینات عربی، در نگاه نخست یک مسجد کامل به نظر میرسد، اما داستانی متفاوت و کمنظیر را در دل خود جای داده است.
گروه اندیشه: دکتر عباس نعیمی جورشری، جامعهشناس، با نگارش مطلبی در انصاف نیوز از خنده نه به عنوان کنش فردی بلکه حضور خنده در افراد را محصول میزان توسعه کشور در ساختارها و زیرساخت ها یاد می کند. از نظر او « خنده یک رفتار فردی نیست؛ شاخصی از کیفیت زندگی اجتماعی است. همانگونه که دورکیم خودکشی را صرفاً یک مسئله فردی نمیدانست، میتوان گفت فراوانی یا کاهش خنده نیز صرفاً به خلقوخوی افراد مربوط نیست، بلکه به وضعیت جامعه گره خورده است.» این مطلب را در ادامه می خوانید:
«تمام ناهنجاریها ارتباط مستقیم با فرهنگ عمومی و اخلاقیات جامعه دارد… عامل فرهنگی تضمینکننده آینده است و در اعتلای تمدنهای بشری نقش و تأثیر بسیار مهمی دارد. علم و اقتصاد، پول و ثروت و منابع زیرزمینی برای تأمین و تضمین آینده بشریت تعیینکننده نیست و ضعف عامل فرهنگی، همواره سبب سقوط و زوال تمدنها بوده است.»
جناب دکتر رنانی! یادداشتی شگفتانگیز از شما دیدم که اصفهانیهای متمدن و پیشرفته را بهخاطر کثرت رأی آزادانه و دموکراتیکشان به دکتر جلیلی موردتوهین و تحقیر و مذمت قرار دادید و آن دیار را به این خاطر یک روستا نامیدید؛ به قول خودتان روستای نصفجهان!