تغییر ساختار با چماق و کشتار!
در ایران دوران رضاخان، طبقات اجتماعی به دولت وابسته بودند و هر چه طبقه اجتماعی جایگاه بالاتری داشت میزان وابستگی آن به دولت بیشتر بود. در حوزه اجتماعی هم تمرکزگرایی و برخوردهای افراطی برای یکسانسازی جامعه و ناسیونالیسم افراطی با تکیه بر باستانگرایی و تمرکز بر تاریخ قبل از اسلام را میتوان به وضوح مشاهده کرد
