برچسب ترور

ترورهای پیاپی دانشمندان هسته‌ای و امور دفاعی کشور سوای از خسارت‌های جبران‌ناپذیر ناشی از فقدان سرمایه‌های انسانی برجسته، آسیب‌هایی نیز به روندهای حکمرانی می‌زند. هدف این یادداشت، بررسی کوتاه درباره پیوند میان «تروریسم» و «حکمرانی‌‌خوب» است. حکمرانی‌‌خوب به معنای بهبود شاخص‌های حکمرانی همچون ثبات سیاسی و فقدان خشونت/تروریسم، مهار فساد، پاسخ‌گویی و شنیدن صداها (حق اعتراض و آزادی بیان)، کارآمدی حکومت، کیفیت نظارتی و حاکمیت قانون است. بنابراین، حکومت‌ها باید سیاست‌هایی که این شاخص‌ها را تامین می‌کند، در پیش گیرند.

13 دی‌ماه 98 بود که سردار حاج قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس، در اقدامی تروریستی در عراق به شهادت رسید. او که به دعوت مقامات عراقی پای به خاک آن کشور گذاشته بود، مورد حمله موشکی پهپادهای آمریکایی قرار گرفت. سازمان ملل متحد در واکنش به ترور سردار سلیمانی، این اقدام آمریکا را حرکتی خودسرانه، غیرقانونی و نقض قوانین بین‌الملل توصیف کرد.

خطر ترور و حذف فیزیکی برای چهره‌های مهم سیاسی همیشه مطرح است و میزان اهمیت آن در طول زمان نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه میزان ضریب امنیتی شخصیت‌ها را افزایش نیز داده است. محمدرضا شاه نیز از این قاعده مستثنا نبود و دو بار مورد سوءقصد جدی قرار گرفت: اولین‌بار، در 1327 توسط ناصر فخرآرایی در دانشگاه تهران که منجر به سرکوب حزب توده، تبعید آیت‌الله کاشانی و افزایش قدرت شاه شد و دومین‌بار، در 21 فروردین 1344 توسط رضا شمس‌آبادی در کاخ مرمر که چندان تبعات سیاسی‌امنیتی خاصی به‌دنبال نداشت.

تابستان 1360 دفتر حزب جمهوری اسلامی با انفجار رنگ خون به خود گرفت که بر اثر آن، تعدادی از مخلص‌ترین نیروهای انقلاب به شهادت رسیدند. حزب جمهوری اسلامی پس از بروز تضادهای جدی‌اش با بنی‌صدر و سازمان مجاهدین خلق، در شرایط تقابلی قرار گرفت؛ اما تصور نمی‌شد چنین رفتار ناجوانمردانه‌ای از سوی منافقین صورت گیرد. به جهت بررسی شرایط این واقعه با حسین کمالی که در آن زمان یکی از مسئولان شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی بود، گفت‌وگو کردیم که مشروح آن را می‌خوانید.