برچسب تروریسم

نشست اخیر شورای به‌اصطلاح حقوق بشر سازمان ملل متحد درباره ایران، بار دیگر پرده از رویکردی گزینشی و سیاسی برداشت؛ شورایی که در برابر تروریسم سازمان‌یافته‌ای که جان هزاران شهروند ایرانی را گرفت و با حمایت مستقیم و غیرمستقیم آمریکا، غرب و رژیم صهیونیستی شکل گرفت سکوت اختیار کرد، اما همزمان با نادیده گرفتن نقش محرکان خشونت و بی‌توجهی به فجایع انسانی در غزه، یمن، لبنان، سوریه و عراق، در مسیری هم‌راستا با منافع غربی، ایران را هدف اتهام‌زنی‌های یک‌جانبه قرار داد.

در پی حوادث تروریستی اخیر، بازخوانی ریشه‌های روان‌شناختی گرایش به خشونت بیش از پیش اهمیت یافته است؛ اینکه چگونه ترکیبی از بحران هویت، ناامیدی اجتماعی و جنگ روانی رسانه‌ها می‌تواند بخشی از نسل جوان را به سمت رفتارهای افراطی و تروریستی سوق دهد.

سازمان منافقین با انتشار قطره‌چکانی اسامی ۵۴۳ نفر از کشته‌شدگان حوادث اخیر و معرفی آنها به عنوان نیرو‌های میدانی خود، ناخواسته پرده از یک واقعیت هولناک برداشت؛ خیابان‌های ایران صحنه اعتراض مدنی نبود، بلکه میدان اجرای «عملیات فروغ ۲» بود. این اعتراف رسمی، خط بطلانی بر افسانه معترض بی‌گناه کشید و ثابت کرد مدافعان امنیت، در برابر یک ارتش چریکی ایستاده بودند.

نایب‌ رئیس مجلس شورای اسلامی با کالبدشکافی پروژه پیچیده و چندلایه «تروریسم سازمان‌یافته» علیه امنیت ملی ایران در اواخر سال ۲۰۲۵، آمار تکان‌دهنده ۳۱۱۷ شهید و جان‌باخته و تخریب گسترده زیرساخت‌ها را به اطلاع سران پارلمان‌های آسیایی رساند.

وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در بیانیه‌ای اقدام اتحادیه اروپا در تروریستی خواندن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را محکوم و تاکید کرد: این تصمیم علاوه بر آشکار ساختن تناقضات و ابهام های حقوقی، گویای ابهام سیاسی و فراموشی ارزشهای انسانی است.

نماینده ولی فقیه در سپاه پاسداران گفت: تحریم سپاه پاسداران هیچ خدشه‌ای در مأموریت های سپاه ایجاد نمی‌کند اما عوارض سنگینی را برای اتحادیه اروپا خواهد داشت و یقینا عواقبش به خود آن ها برخواهد گشت.