مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
«استیون ادوین کینگ»، رماننویس مشهور ژانر وحشت، به عنوان یکی از طرفداران و همینطور خالقان این ژانر شناخته میشود. او در توییتر (ایکس) خود بارها درباره عناوین جدید و مورد تایید خود در این ژانر نوشته است و کتاب غیر داستانی او به نام Danse Macabre به تاریخ داستان ترسناک میپردازد. کینگ اغلب به طور علنی بسیاری از فیلمهای کلاسیک و مدرن را ستایش کرده است که بعضی از آنها در فهرست بهترین عناوین وحشت تاریخ قرار دارند.
در فیلم «جنزدگی در ونیز» کنت برانا بین داستانهای آگاتا کریستی و ادگار آلن پو حرکت میکند تا بهترین فیلم این سهگانه را شکل دهد. در واقع اینبار هرکول پوآرو در پرونده جدید خود با ژانر وحشت معاشقه میکند. اما سوال اینجاست که آیا این اثر یک فیلم ترسناک است یا ترکیب یک اثر گوتیک با معمای قتل؟! برای یافتن پاسخ آخرین معمای بزرگ پوآرو در ادامه با نقد فیلم A Haunting in Venice همراه ویجیاتو باشید.
ظاهراً پس از موج فیلمهای ابرقهرمانی، اکنون فیلمهای مبتنی بر بازیهای ویدیویی یکی از ویژگیهای داغ در هالیوود امروز هستند. فیلمهایی مانند «آنچارتد»، «پوکمون کارآگاه پیکاچو» و «سونیک خارپشت» به راحتی فروش چند صد میلیون دلاری به دست میآورند و معمولاً توجه منتقدان را نیز تا اندازهای به خود جلب میکنند. اما همیشه ماجرا اینطور نبود. تا همین اواخر، عنوان اقتباسی «بر اساس بازی ویدیویی» اعتباری بسیار پایین داشت. در واقع این گونه اقتباس از سوی کارشناسان ناچیز به نظر میرسید. و حتی مسلم بود که چنین فیلمهایی بازده متوسطی را در گیشه به دست میآورند و نقدهای فاجعه باری دریافت میکنند.
بر کسی پوشیده نیست که آثار ترسناک یک ژانر فوقالعاده محبوب در مدیوم فیلم و سینما بوده است. حتی قبل از اینکه فیلمها دیالوگ داشته باشند، تماشاگران دوست داشتند از فیلمها بترسند، و به نظر میرسید فیلمسازان نیز به همان اندازه مشتاق ارائه چنین ترسهایی روی پرده هستند. ژانر ترسناک همچنان در طول دههها فیلمهای خلاقانه و جذابی در درون خود داشته و بینندگان به طور بالقوه نسبت به آنچه قبلا ترسناک نامیده میشد حساسیت زدایی کردند.
هنگامی که سخن از ساختههای ترسناک میشود، ذهن بیشتر مخاطبان به لایو اکشنها یا بازیهای ویدیویی میرود. با این وجود دنیایی است که کمتر مورد توجه قرار میگیرد؛ دنیای انیمهها. انیمهسازها با آزادی عملی که در اختیار دارند میتوانند ساختههای بسیار وحشتناکی را برای تماشاچیان عرضه کنند. انیمههای ترسناک هیچ ابایی در نشان دادن وحشتناکترین، خوفناکترین و بیمارگونهترین پدیدهها و رویدادها ندارند. در یک انیمه ترسناک میتوان از خشونت تا موجودات هراسانگیز و داستانهایی مورمور کننده را یافت. بنابراین، اگر به دنبال یک تماشای وحشتناک هستید، شاید بهتر باشد سری به یکی از انیمههای ترسناک این نوشتار بزنید.
در حالی که استفن کینگ یک نویسنده پرکار در ژانر ترسناک است، اما همه اقتباسهای آینده این نویسنده به ژانری که او بیشتر به آن مشهور است تعلق ندارد. استفن کینگ یک افسانه گره خورده به نام ژانر وحشت است. از زمانی که اولین رمان او در سال 1974 منتشر شد، این نویسنده یکی از پرمخاطب ترین ترسناکنویسان زنده جهان بوده است، ولی همه موفقیتهای کینگ، برآمده از رمانهای ترسناک نبودهاند. در حالی که «The Shining» و «IT» ثابت میکنند که کینگ در مورد موضوعات ترسناک، داستان نویس فوقالعادهای است، اما فانتزی حماسی موجود در The Dark Tower و حماسه پسا آخرالزمانی The Stand نیز ثابت میکند که چیزی بیش از هراس در کاتالوگ کاری این نویسنده وجود دارد.
ژانر وحشت میتواند با فیلمهای کوتاه خیلی موفق عمل کند، در نتیجه جای تعجب ندارد که بسیاری از فیلمسازان بزرگ کار خود را با چنین آثاری آغاز کردهاند. در ساخت فیلمهای کوتاه ترسناک با توجه به اینکه زمان کافی برای رشد شخصیتها وجود ندارد، تمام توجه روی نقطه اوج و صحنههای هراسبرانگیز معطوف است که منجر به باقی ماندن آن در ذهن مخاطب میشود.
زامبی یا همان هیولاهای از گور برخاسته گوشتخوار چنان شهرتی دارند که همه آنها را میشناسند. چه این زامبیها سریع یا کند حرکت کنند یا نتیجه یک حادثه ماوراء طبیعی یا یک ویروس فوقالعاده عجیب باشند، همیشه چیز خاصی در مورد این ساکنان درهم ریخته دنیای اموات وجود دارد. به گفته آدام لوونشتاین نوسینده آمریکایی، زامبیها «کارگرترین هیولاهای طبقه کارگر» ما هستند و محبوبیت داستانهای زامبی محور در کنار اضطراب اقتصادی یک جامعه افزایش مییابد.