برچسب ترسناک

عشق چیز عجیبی است؛ گاهی این عشق یک رابطه خانوادگی عمیق است که در طول یک زندگی پایدار شکل می‌گیرد و یا زمانی دیگر همین عشق فقط یک القای احساسی در دوران جوانی است که چون نسیمی می‌آید و تمام می‌شود. از طرف دیگر، گاهی یافتن یک رابطه عاشقانه مناسب می‌تواند در عجیب ترین زمان‌ها اتفاق بیفتد. مثال بارز این گونه عشق‌ها را می‌شود از درون فیلم‌های ترسناک بیرون آورد. همیشه قرار نیست ماندگارترین تصاویر عاشقانه از کمدی‌ درام‌های وودی آلنی یا موزیکال‌های فانتزی دیزنی بیرون بیاید؛ چرا که گاهی یک عاشقانه خوب از دل ژانری متولد می‌شود که همه در‌ آن غرق خون هستند. حالا ما در ویجیاتو قصد داریم با همین دیدگاه بهترین فیلم‌های ترسناکِ عاشقانه را برای شما معرفی کنیم.

فیلم سانسورچی یا «Censor» به کارگردانی پرانو بیلی-باند و نویسندگی آنتونی فلچر و پرانو، داستان یک سانسورگر سرسخت فیلم با بازی نیامه آلگار است که برای محافظت از جامعه در برابر فیلم‌های ترسناک و استثماری با بودجه کم تلاش می‌کند. این فیلم اساساً ادای احترامی به دوران فیلم‌های ترسناک ویدیویی و صحنه‌های زننده آن در دهه 80 میلادی است. در ادامه با نقد فیلم Censor همراه ویجیاتو باشید.

نمایش فیلم «A Quiet Place» یا یک مکان ساکت در سال 2018 برای طرفداران ژانر ترسناک و هیولایی غافلگیر کننده بود. علت این غافلگیری این بود که هیچکس انتظار دیدن چنین اثر هیجان انگیز و واقعاً وحشتناک و پر از تعلیقی را از جان کرازینسکی نداشت. او به عنوان یک کارگردان که تجربه چندانی در کار با ژانر‌های مختلف ندارد، از لحظات ویرانگر اولیه فیلمش تا پایان احساسی نهایی آن، عنوانی دیدنی خلق کرد؛ بنابراین یک سوال از آن زمان ذهن بینندگان را به خود مشغول کرده است که آیا او می‌تواند این حرکت را دوباره تکرار کند یا خیر؟! و اکنون با نمایش قسمت دوم یک مکان ساکت به این سوال که آیا او می‌تواند دوباره این کار را انجام دهد پاسخ داده شده است. در ادامه با نقد فیلم A Quiet Place Part II همراه ویجیاتو باشید.

از دیر باز همیشه ارتباط عموم با فیلم‌های ترسناک متفاوت بوده است. اغلب فیلم‌ها می‌خواهند مخاطبان خود را با تنش همراه کنند که فیلم‌های ترسناک نیز از این قاعده مستثنی نیستند و با خلق لحظات هیجان انگیز به تماشاگران فرصت نفس کشیدن نمی‌دهند. با این حال، طبیعت یک بار مصرف این ژانر، کنار گذاشتن دنباله این فیلم‌ها را آسان می‌کند، آن هم زمانی که «دنباله سازی» در این صنعت به گونه‌ای اجتناب ناپذیر است که حتی قبل از اکران فیلم اول برای قسمت‌های بعدی آن تصمیم گیری می‌کنند.

آسیب‌های ناشی از بارداری و زایمان زمین بازی مناسبی برای سینمای ترسناک است، و این باعث تعجب می‌شود که چرا پس از اثر موفقی چون «Rosemary's Baby» ساخته رومن پولانسکی، فیلم‌های بیشتری با این موضوع وجود ندارد. اما حالا فیلم False Positive یا «مثبت کاذب» اثری است که با توجه به پیش فرض اولیه و محتوای درونی آن می‌توان گفت یک بازخوانی مدرن از بچه رزماری است.