برچسب تبعیض جنسیتی

20 واقعیت دربارۀ تبعیضِ جنسیتی علیه زنان در هالیوود

این هفته مطالعه جدیدی با نام «تعصب جنسیتی بدون مرز»، توسط موسسه «دیویس جینا» درمورد جنسیت در رسانه ها منتشرشد. این مطالعه که توسط دکتر استیسی اسمیت و تیم ارتباطات و روزنامه نگاری دانشکده آننبرگ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی انجام شده ،در واقع 120 فیلم را در 10 نمونه از سودآورترین بازارهای فیلم جهانی موردبررسی قرار می دهد.

یک لاشه داریم که اصطلاحاً بدان برجام می‌گوییم/ اگر گفتند بخشی از خاشقجی را بن‌سلمان خورده نباید تعجب کرد/ افت شدید کارآمدی را رییس جمهور باید درمان کند

دبیر ستاد حقوق بشر، چهل سالگی انقلاب اسلامی ایران را یک رخداد عظیم و تجربه‌ای بی‌نظیر دانست و گفت: دموکراسی عملیاتی که امروز در جمهوری اسلامی ایران وجود دارد یک دموکراسی نمونه با معیار‌های بسیار دقیق فنی است. این دموکراسی دارد کار می‌کند و توان مدنی بالایی از خود نشان داده است.

تبعیضِ جنسیتی چیست و انواع آن کدامند؟

تبعیض جنسیتی به مفهوم فقدان تساوی زنان و مردان در بهره مندی از امکانات و فرصت‌هاست. مساوی نبودن جنسیتی، زنان را به‌عنوان نیمی از جمعیت از فرصت‌ها و امکانات بی نصیب کرده و باعث اختصاص ن منابع نامطلوب می‌شود. یکی از بعد های تبعیض جنسیتی، تبعیض در یاد گیری است، به نحوی که آموزش از عوامل مهم تاثیرگذار بر اشتغال، رفاه افراد و سلامت جامعه است.

زنان قربانی آشفتگی ساختاری

سال‌هاست که می‌شنویم تعداد دخترانی که وارد دانشگاه می‌شوند در ایران از پسران پیشی گرفته است. این شاخص همواره دستاویزی شده تا بسیاری افراد وضعیت زنان را رو به بهبود جلوه دهند. شاید اگر بخواهیم با زمانی که زنان حق تحصیل نداشتند وضعیت را مقایسه کنیم، به طور قطع دستاوردی چشمگیر است؛ اما کافی است کمی در موضوع دقیق شویم تا ببینیم مانند بسیاری دیگر از مسائل مربوط به زنان، یک پوسته قشنگ چشم همه را خیره و ذهنمان را از محتوایی که چندان هم دلفریب نیست دور کرده است. به بیان واضح‌تر این‌که وضعیت زنان در ابعاد مختلف نسبت به قبل بهتر شده است قابل انکار نیست؛ اما این‌که ما مرادمان از قبل کدام وضعیتِ ماضی است و افقمان از بهبود دقیقاً با چشم‌داشت به کدام شرایط آرمانی است در گفتمان‌های مختلف تفاوت دارد. برای همین هم است که برخی با تکیه بر ارائه تنها یک سری اعداد و ارقام ورود دختران به دانشگاه‌ها یا امکان دسترسی زنان به برخی امکانات، نتیجه‌گیری می‌کنند که اوضاع برای زنان در ایران رو به بهبود است. آن‌چه در این یادداشت می‌خواهم به آن بپردازم شرایط عکس ماجراست. وضعیتی که وارونه نشان داده شده اما در عمل خبری از بهبود چندانی نیست.