برچسب تاریخ مجالس

انتخابات دوره ششم در اقصی نقاط کشور مستقیما زیر نظر رضا خان قرار داشت. سران لشکر و نظامیان در همه جا در امر انتخابات دخالت صریح نموده و اسامی نامزد‌های سفارش شده از مرکز را از صندوق آرا بیرون می‌آوردند.

در اجلاسیه دوره هفتم مجلس شورای ملی از ورود نمایندگان اقلیت (مدرس و یارانش) به مجلس جلوگیری شد و انتخابات بر اساس فهرست رضا خان انجام شد. مجلس، دولت وسیاست ایران با تهی ساختن مجلس رسالت آن و با وجود اکثریت قاطع وکلای مؤید دیکتاتوری، دچار تغییرات عمده شد و با ادامه روند سیاسی مجلس وارد مرحله‌ای متفاوت از مجلس مشروطه گردید.

قانون تاسیس دانشگاه تهران از مصوبات مهم مجلس در دوره نهم است. این قانون اجازه تاسیس دانشگاه تهران را به وزارت معارف اعطا می‌نماید و در تاریخ ۸ خرداد سال ۱۳۱۳ خورشیدی در مجلس به تصویب رسید. حدود ۸ ماه بعد در ۱۵ بهمن همان سال دانشگاه گشایش یافت.

مجلس شورای ملی در دوره دهم، شاهد دو واقعه بسیار مهم بوده است. واقعه قیام مردم مشهد و کشف حجاب که به کشتار بسیاری از مردم منجر شده است و همچنین تصویب دو قرارداد امتیازی نفت و تهیه جلد سوم قانون مدنی از جمله کار‌های این دوره مجلس است.

رضا خان با رسیدن به سلطنت، آزادی‌های تصریح شده درقانون اساسی را زیر پا گذاشت و بساط پلیس سیاسی را درسراسر کشور گسترش داد. رضا خان فعالیت‌ها و تحرکات حزبی و سیاسی را تعطیل کرد و تنها چند گروه به صورت مخفیانه فعالیت‌هایی داشتند.

رضا شاه بیشترین تلاش را با استفاده از ستون‌های حمایتی خود در تشریفاتی و نمایشی ساختن مجلس به کار برد. شاه با وجود مجلس تشریفاتی قادر بود وزیران کابینه‌ها را دست چین کند. او برای تمرکز دردست خود، مصونیت پارلمانی نمایندگان مختلف را سلب کرد تا مجلس نتواند تحت تاثیر آنان قرار گیرد.

در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ فروغی نخست وزیر وقت متن استعفا نامه رضا خان از سلطنت و سپردن امور به ولیعهد را به اطلاع مجلس شورای ملی رساند وی در ۲۶ شهریور محمد رضا پهلوی را با تشریفاتی به کاخ بهارستان برد و شاه جدید نطق تدارک دیده فروغی را در مجلس قرائت کرد.

مجلس چهاردهم اولین انتخابات مردم ایران بعد از سقوط دیکتاتوری رضاخان بود. در این دوره با به وجود آمدن فضای باز سیاسی همه می‌توانستند در انتخابات شرکت نمایند و آزادانه به تبلیغات بپردازند. این مجلس زمانی آغاز به کار کرد که دو سال و نیم از جنگ جهانی دوم گذشته بود و کشور هم چنان تحت اشغال قوای متفقین بود.