به بهانه انتشار دومین تصویر توهینآمیز به ملت ایران از داخل سفارت روسیه و ۲۰ بهمن ماه سال ۱۲۰۶، که قرارداد ننگین و تحمیلی انگلیسی «ترکمنچای»، بین عباس میرزا و الکساندر سرگئی ویچ گریبایدوف امضا شد.
برای مصدق استقلال و آزادی دو روی یک سکه و معتقد بود هیچ ملتی بدون برخورداری از آزادی قادر به حفظ استقلال کشورش نخواهد بود و در نبودِ استقلال و ناوابستگی آزادی در کشور تحقق نمییابد. آزادی انتخابات را برای رسیدن به حاکمیت ملی عنوان میکرد و ملی کردن صنعت نفت را برای کوتاه کردن دست وابستگان داخلی استعمارگران عملی ساخت.
برخی از مواضع و مصاحبههای شاه با رسانههای بینالمللی در مورد غرور تمدن غربی و مخالفت وی با درخواست برای پایین نگاه داشتن قیمت نفت از سوی آمریکاییها و غربیها بهعنوان شاخص مخالفت شاه با کشورهای غربی شمرده میشود
تلخ آنکه مساله قاچاق آثار تاریخی ایران، رونمایی از آن در حراجها و موزههای خارج از کشور، بیتوجهی مسئولان مربوطه نسبت به تاراج بخشی از تاریخ این مرز و بوم و عدم دلسوزی و اهتمام آنها برای استرداد این آثار اتفاق تازهای نیست
سعدیه یکبار در دوران صفویه و در سال ۹۹۸ هجری قمری توسط حکمران فارس ویران شد. دویست سال بعد، کریمخان زند عمارتی بر روی آرامگاه سعدی بنا کرد. اولین مرمت سعدیه به سال ۱۳۰۱ و دوران قاجار باز میگردد