برچسب تاریخچه حزب الله

وقتی امام صدر از ماشینش پیاده شد، دور او پر شد از جمعیت. حین حرکت تا تریبون، دست‌های دراز شده با شوق و حسرت عبای او را ‌می‌گرفتند و به عمامه سیاه روی سرش دست ‌می‌کشیدند. بیست دقیقه طول کشید تا از ماشین به تریبون برسد. و فریادها و شعارهای شور و شوق آمیز و شلیک گلوله‌های هوایی همچنان ادامه داشت و نمی‌شد مردم را ساکت کرد.

در 26 دسامبر، دسته‌ای از کماندوهای اسرئیلی در فرودگاه بیروت از هلی‌کوپترهایشان پیاده شدند و با در اختیار گرفتن اوضاع، سیزده هواپیما از هواپیماهای موجود را منفجر کردند که در بین آنها 8 هواپیمای غیرنظا‌می ‌لبنانی قرار داشت.

نظام عراق در اوائل سال 1978 طلاب لبنانی را دستگیر و از عراق اخراج می‌کرد.سید حسن نصرالله هم برای دستگیر نشدن مجبور شد خودش از عراق بیرون بزند. او به لبنان برگشت و وارد حوزه‌کوچکی شد که سید عباس در بعلبک تأسیس نمود.

اسد طرف مسیحی‌ها را گرفت و برای حمایت از آنان ارتش را به لبنان گسیل کرد. حالا اسرائیلی‌ها نشسته بودند و از نابودی سازمان آزادیبخش فلسطین (که دشمنشان بود) توسط دشمن دیگرشان یعنی سوریه لذت می‌برند، واقعا حالت مسخره‌ای شده بود!

در سایه‌ی رهبری بری، امل روندی سکولار به خود گرفت؛ چیزی که موجب نگرانی کادرهای دینی این گروه گردید. لذا، بسیاری از فعالین بارز حزب‌الدعوة از جمله سید حسن نصرالله به امل پیوستند تا در تلاشی زیرپوستی، مبادی رادیکال اسلامی را با کاردانی و سلیقه در جان اعضا و هواداران امل بکارند.

طفیلی به تأسیس یک مقاومت اسلامی ضد اسرائیل می‌اندیشید. پیش از این، او و دیگر رهبران شیعه‌ی لبنان پیرامون چگونگی تأسیس مقاومتی ضد اسرائیلی بحث‌هایی با مسئولین رده‌بالای ایرانی داشتند، اما این بحث‌ها به چیز ملموسی منتهی نشده بود. ولی حالا طفیلی فکر می‌کرد اگر اسرائیلی‌ها به لبنان حمله کنند همه چیز تغییر خواهد کرد.

راه ارتباطی طبیعی بین پایگاه سپاه در الزبدانی و نزدیک‌ترین روستاهای شیعه در بقاع، مسیر قدیمی قاچاقچی‌ها بود که بشکل پیچ‌درپیچ در یک دشت باریک کشیده شده بود و از کوه‌های صخره‌ای که ارتفاعشان به 1370 متر می‌رسید عبور می‌کرد.

«ما تا سال‌ها پولی به عنوان حقوق نمی‌گرفتیم. از پول‌های شخصی خودمان خرج می‌کردیم. اولین باری که با ما درباره‌ی حقوق دادن حرف زدند احساس کردم که خجالت‌آور است. همه ما می‌خواستیم که شهید شویم. ما به ولایت فقیه معتقد بودیم. در همین راستا اگر ابوحسین از من می‌‌خواست کاری را انجام دهم اطاعت می‌کردم. و اگر انجام نمی‌‌دادم اینطور حس می‌کردم که دارم اوامر خدا را زیر پا می‌گذارم.»