سال ۱۴۰۳ برای تئاتر ایران در حالی به پایان رسید که ویژگی آن حضور چهرههای شناخته شده تئاتر بر صحنه بعد از ۲ سال دوران افول تئاتر بود و از سوی دیگر تغییرات عجیب مدیریتی دیگر ویژگی آن بود.
تئاتر ایران در ۱۴۰۳ با رویدادهایی چون انتصاب معاونت هنری خانم، برگزار نشدن جشنواره تئاتر دانشگاهی، بلاتکلیفی حریم تئاترشهر، نامشخص بودن وضعیت صنفی تئاتر و چالشهای جشنواره فجر همراه بود.
نمایش «برادران کارامازوف» به کارگردانی اشکان خیلنژاد با زمان اجرایی طولانی و ۷ ساعته مخاطبان خود را به چالشی هنری درباب تلفیق فرم و محتوای کلاسیک و معاصر دعوت میکند.
نمایش «جزیره لؤلؤ» در فضایی فانتزی و با الهام از رمان «جزیره گنج»، روی صحنه رفت و تبدیل به نسخه تکمیل شده اثری شده که مرگ فرصت تکمیل آن را به آتیلا پسیانی نداد.
نمایش «امشب به صرف بورش و خون» به نویسندگی مهدی یزدانیخرم و کارگردانی صابر ابر با ویژگیهایی چون فضاسازی دقیق، بازیهای قابل توجه و نبود انسجامروایی به پرفروشترین اثر نمایشی ۱۴۰۳ بدل شد.
نمایش «مالی سویینی» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی با ویژگیهایی چون کارگردانی دقیق، گروه بازیگران توانمند و طراحی صحنه و نور کاربردی به یک اثر نمایشی قابل توجه در سال ۱۴۰۳ بدل شد.