برچسب تأکید بر «زندگی» چه معنایی دارد؟

بر سر گنج از گدایی مرده‌ایم

اول اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳ با اکران عمومی فیلم سینمایی «مست عشق» در سینماهای کشور، همه ما به اعتبار کارنامه فیلم‌سازی کارگردان آن، حسن فتحی، همچنین به منزلت شخصیت‌ ملی‌تاریخی مولوی و به هواداری بازیگری شهاب حسینی و پارسا پیروزفر در نقش شمس تبریزی و مولانا، مشتاق تماشای این فیلم بودیم.

سی‌وچهار بار خیال

امسال هم ماه مهر علاوه‌بر اینکه برایمان نوید روزهای خنک و زردی درختان و بازشدن مدرسه‌ها باشد، همراه با شعفی بود که در آن خبر از آمدن دوباره جشنواره فیلم کودک و نوجوان می‌داد، جشنواره‌ای که شهر را با خودش همراه می‌کرد و هر بزرگ‌سالی همراه کودکش، کودک می‌شد. در ایامی که کرونا دل و دماغی برایمان نگذاشته بود، برگزاری جشنواره یادمان آورد که می‌توانیم چشممان را ببندیم و به وسیله خیالی که داریم خودمان را در جایی بگذاریم که دلمان می‌خواهد؛ سرزمینی که بیماری نیست، سرزمینی که هیچ کودکی در آن کشته نمی‌شود، سرزمینی که افراد در آن شاد هستند و همدیگر را دوست دارند. جشنواره فیلم کودک و نوجوان زنگ تفریح جانانه‌ای است که هرسال منتظریم صدایش را بشنویم و به سمتش بدویم.

«سال گربه»؛ سالی که نکو نیست!

«سال گربه» فیلمی است با محوریت یک مرد (جهان‌گیر) که از ابتدای تولدش پیوسته و ناخواسته، باعث ایجاد مرگ‌ها و صدمات زیادی به افراد می‌شود؛ علت آن‌هم گویا فقط همین است که او در سال گربه به دنیا آمده.

ملاحظات سوگ کرونایی کودکان یتیم

«51 هزار کودک ایرانی در دوران کرونا پدر و مادر یا یکی از والدینشان را از دست داده‌اند.» این خبر، خلاصه یکی از تلخ‌ترین یادداشت‌های نوشته‌شده در روزگار کرونا به قلم دکتر شکوفه موسوی، روان‌پزشک اطفال، با تیتر «”51 هزار” تنها یک “عدد”» نیست، است. او در این تلخواره که به‌تازگی در روزنامه شرق منتشر شده، به مسئله سوگ، سوگواری و فرایند آن در میان کودکان پرداخته و حال، در نخستین برنامه از سلسله‌گفت‌وگوهای زنده اینستاگرامی همایش روان و رسانه به مناسبت هفته سلامت روان (24_ 18 مهر) و هفته ملی کودک (16_ 22)، از موضوع «همه‌گیری کرونا و چالش‌های روان‌شناختی کودکان در این دوران» سخن گفته است.