در یک سالی که گذشت، زندگی هر روز صبحی که از خواب برخاستیم غیرقابل پیشبینیتر و سختتر از روز قبل بود. چه برای کسانی که کرونا را باور کردند و به محدودیتها تن دادند؛ چه برای کسانی که از اساس با وجود ویروسی همهگیر کنار نیامدند و به زندگی روزمره خود مثل گذشته ادامه دادند. اما این سختی و نامطمئنبودن برای همه به یک اندازه نبود. برای کادر درمان، سالمندان، خانوادههایی که عزیزی را از دست دادند و بیشمار افرادی که رکود اقتصادی ناشی از همهگیری توانست آسیبهای جدی به آنها وارد کند زندگی روی سختگیرانهتری به خودش گرفت. تجربه زنان اما در این یک سال تجربهای منحصر به فرد بود. در این نوشتار نگاهی خواهیم انداخت به زندگی زنان مهاجر دریک سالی که گذشت. از زنان مهاجر افغانستانی در ایران تا زنان مهاجر در آن سوی آبها.