برچسب بی همه چیز

فیلم سینمایی «بی همه چیز» آخرین ساخته محسن قرایی بدون اکران آنلاین و نمایش در پلتفرم‌ها، از شبکه‌های ماهواره‌ای سر درآورد و آن‌ها به کرات در حال پخش نسخه باکیفیت این فیلم هستند.

مهتاب نصیر‌پور در پی حمایت از ممنوع‌الکاری تعدادی از بازیگران زن سینما با انتشار پستی در صفحه شخصی‌اش از دنیای بازیگری خداحافظی کرد.

باران کوثری این روزها با دو فیلم سینمایی روی پرده سینماهاست. بعد از «گیج‌گاه» به کارگردانی عادل تبریزی، در فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟» به کارگردانی علیرضا معتمدی، نقشی متفاوت ایفا کرده. او در این فیلم زنی نویسنده و اهل سفر است. تکلیفش با زندگی مشخص است و هیچ چیز را سخت نمی‌گیرد. همه چیز برایش خوشایند است و همین که با کاروانش راه بیفتد و قهوه و غذا بفروشد برای زندگی‌اش کافی است. کوثری برای نقش مهتاب به قالبی جدید وارد شده و موقعیتی جالب را تجربه کرده است. به بهانه اکران این فیلم مروری داریم بر مهم‌ترین آثار کارنامه این بازیگر.

هادی حجازی‌فر یکی از مهمترین برگ برنده‌های فیلم «صبحانه با زرافه‌ها» است. علاوه بر فیلمنامه درخشان سروش صحت و ایمان صفایی و شخصیت‌پردازی کاراکتر دکتر، خود حجازی‌فر هم به دلیل برخی ویژگی‌ها وزنی چندبرابر به دکتر داده است. درست است که دیرتر از سایرین وارد می‌شود و هنگام شروع نقش، همه تا حدی با فضای کمدی این فیلم اخت شده‌اند اما با ورودش روح تازه‌ای به فیلم می‌دهد. این اولین همکاری هادی حجازی‌فر با سروش صحت است و بازی‌اش در این نقش به شدت مورد توجه قرار گرفته. به بهانه بازی قدرتمند او در این فیلم نگاهی داریم به آثار جدی مهمی که حجازی‌فر با شوخ‌طبعی و شیرینی خاص خودش به آنها حال‌وهوای متفاوتی داده است.

فیلم «بی همه‌چیز» به کارگردانی محسن قرایی بعد از دوسال وارد چرخه اکران آنلاین شد، فیلمی که در آن قرار بود شهاب حسینی عهده‌دار نقش «دهدار» باشد، اما بعد از گذشت چند روز از فیلمبرداری هادی حجازی‌فر جایگزین او شد.

محسن قرایی کارگردان فیلم «بی همه چیز» گفت: اصراری ندارم که متن فیلم‌هایم را خودم بنویسم و خودم را بیشتر کارگردان می‌دانم.

قرایی درک خوبی از متن دورنمات نداشته است. صرفاً یک خط از درون‌مایه گرفته است و پی‌ساختی به ظاهر شبیه از «ملاقات بانوی سالخورده» بیرون کشیده است؛ اما واقعیت این نیست.

«بی‌همه‌چیز» در کارنامه نویسندگی و اجرایی محسن قرایی گامی رو به جلو ارزیابی می‌شود، ولی هنوز خام‌دستی‌های فرمی و فقدان تحلیل مردم‌شناختی در رویکرد مضمونی‌اش، مانع از ارتقا به فیلمی چند ستاره است.