برچسب بیماری های کودکان

سیاوش ناصری مقدم اظهار داشت: مشکل ما چاقی کودکان است که فرآیند فیزیولوژی است و بار روانی که بعداً به جای می‌گذارد بسیار خطرناک‌تر از خود چاقی است و متأسفانه اغلب خانواده‌ها مایل‌اند، فرزندانی چاق داشته باشند.

منبع  : ناز وببرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

نوشیدن نوشابه‌های گازدار، تماشای زیاد تلویزیون، پرداختن زیاد به رایانه و بازی های رایانه ای و عدم انجام فعالیت‌های بدنی از عواملی است که منجر به کمبود کلسیم در کودکان و نوجوانان می‌شود.

آپاندیس زائده ای به طول ده سانتی متر در بدن همه ماست، یک سر این زائده کرمی شکل به روده بزرگ وصل است و یک سر آن داخل حفره شکم قرار دارد. به گفته این متخصص کودکان، گاهی این زائده در کودکان ملتهب و عفونی می شود و از آنجا که بچه ها نمی توانند دقیقا علائم خود را بیان کنند، ممکن است آپاندیسیت در آنها دیرتر تشخیص داده شود که متاسفانه می تواند باعث سوراخ شدن آپاندیس و عوارضی شود، پس باید علائمش را جدی بگیریم. بچه ها معمولا بیشتر در سنین 9 تا 12 سال ممکن است دچار التهاب و عفونت آپاندیس شوند. البته گاهی قبل از 9 سال هم ممکن است این اتفاق بیفتد. علائم آپاندیسیت در آنها هم گاهی معمول و گاهی غیرمعمول است. دکتر رفعتی درباره علائم معمول آپاندیسیت می گوید: درد شکم، اولین علامت معمول این عارضه است. یعنی اگر کودک در سنی باشد که بتواند دردش را ابراز کند، از درد شکم شکایت خواهد داشت. این درد در ناحیه اطراف و بالای ناف، مبهم و مداوم است. این متخصص اطفال ادامه می دهد: بتدریج بیمار دچار بی اشتهایی می شود، حالت تهوع و استفراغ پیدا می کند و ممکن است یکی دو بار استفراغ کند. بعد کم کم درد به قسمت پایین و راست شکم منتقل می شود که محل آپاندیس است. او تاکید می کند: اگر بچه چنین علائمی داشت باید او را به پزشک جراح رساند تا با معاینه، تشخیص نهایی را مطرح کند. البته در کودکان کم سن تر که امکان دارد نتوانند خیلی واضح نوع درد و محل آن را بیان کنند، تشخیص آپاندیس سخت تر است. د

۱) دیسترس تنفسی: دیسترس تنفسی به معنی اشکال در نفس کشیدن و نیاز به اکسیژن بیشتر است. دلایل ایجاد اشکال در تنفس شامل گیر کردن غذا یا اشیا در گلو، آسم، عفونت یا ذات‌الریه یا پنومونی است. علایم دیسترس تنفسی…

پزشکی، سلامتی، لاغری و تغذیه

آشنایی با مواد غذایی حساسیت زا برای شیرخواران و کودکان که برخی از این مواد ایجاد حساسیت بسیار بالایی دارند و برخی احتمال حساسیت بسیار کمی دارند. منبع  : ناز وببرای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

ریسپریدون (Risperidone) یک داروی ضدجنون آتیپیک است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۳ سودمندی آن را برای درمان اسکیزوفرنی، در سال ۲۰۰۳ برای درمان کوتاه مدت علائم شیدایی و ترکیبی افسردگی-شیدایی در اختلال دو قطبی و در سال ۲۰۰۶ برای درمان بی‌قراری مبتلایان به اوتیسم تأیید کرد. ریسپریدون همچون دیگر ضدجنون‌های آتیپیک برای درمان اختلالات اضطرابی از جمله اختلال وسواسی جبری، افسردگی شدید مقاوم به درمان، اختلال توره، تحریک‌پذیری شدید مبتلایان به اوتیسم و اختلالات مربوط به خوردن استفاده می‌شود.^[۱]