برچسب بهرام بیضایی

صحبت از یکی، دو روز و یک سال و دو سال نیست. صحبت از ده سال و بیست سال هم نیست. از کمدینی اصیل با شوخ‌طبعی ریشه‌دارش حرف می‌زنیم. چهره‌ای که چهل سال است شنیدن نامش هم لبخند روی لب‌هایمان می‌آورد. اکبر عبدی سال‌هاست خودش را در عرصه بازیگری ثابت کرده و با آن صورت گرد و شیرینی لحن و خنده‌های از ته دل، به محبوبیتی دائمی دست پیدا کرده است. دیگر نه نیازی به زورآزمایی و عرض اندام دارد و نه سنجش عیار بازی‌اش کنار دست سایر کمدین‌ها.

پلتفرم‌های فیلیمو، نماوا و فیلم‌نت، این روزها به منبع مهم فیلم‌های سینمای ایران تبدیل شده‌اند. بعضی فیلم‌ها با اصلاح رنگ و نور و کیفیتی عالی در این پلتفرم‌ها بارگذاری شده‌اند و از این جهت فعالیتشان بسیار ارزشمند به نظر می‌رسد. با این‌حال جای بخشی از آثار مهم کارگردان‌های مختلف در این پلتفرم‌ها خالی است. در این پرونده قصد داریم از فیلم‌هایی صحبت به میان آوریم که هنوز در هیچ‌کدام از این پلتفرم‌ها دیده نمی‌شوند. در بخش اول پرونده دست روی شش کارگردان مطرح ایرانی گذاشته‌ایم و تک‌به تک بررسی کرده‌ایم که وقتی نام هریک از آنها را در هر کدام از این پلتفرم‌ها سرچ می‌کنیم به چه فیلم‌هایی می‌رسیم و جای کدام فیلم‌ها خالی است.

اولین‌ها همیشه اهمیت زیادی دارند و معمولا در ذهن‌ها می‌مانند. بازیگران مطرحی که اسمشان با سینمای ایران گره خورده هم، روزگاری از نقطه صفر شروع کرده‌اند و اولین آثاربلند سینمایی‌شان را شاید با شک و اعتماد بنفس پایین یا شاید حتی ترس مقابل دوربین برده‌اند. در هفته پیش رو، روز ملی سینما در تقویم به ثبت رسیده و از سویی دیگر انتشار نسخه سریالی «خائن‌کشی» مسعود کیمیایی هم در شبکه نمایش خانگی ادامه دارد. به بهانه مروری داریم بر اولین آثار این کارگردان‌های مطرح.

امروز میلادی مردی نیست که نویسنده است، کارگردان است، نمایش‌نامه‌نویس است، پژوهش‌گر و مدرس است؛ امروز میلادِ مَردی است که به تمام این عناوین شکوهی بی‌نظیر بخشیده است و بازتعریفی جدید از آنان ارائه کرده؛ «بهرام بیضایی» خودِ زبان فارسی است، خودِ تئاتر است، خودِ سینماست و در یک کلام خودِ فرهنگِ این سرزمین است. شخصیتی شریف که می‌توان برابرِ هنر و خِردش سرتعظیم فرود آورد؛ فریم به فریم فیلم‌های او، صحنه به صحنه‌ی تئاترهایش و کلمه به کلمه‌ی نوشته‌هایش، بهره‌‌مند از چونان دانایی‌ است که کم‌تر بشری در امروزِ ایران (اغراق نیست اگر بگوییم جهان) از آن بهره‌‌مند است. او بیضایی است و این فراتر از هر نام و عنوان و لقبی است؛ اما «یادمان باشد که او برای عالی مقامی‌اش در هنر، راه عجیب سختی را سپری کرده است که گاه توصیفش شبیه آنی است که در مرگ یزدگرد می‌بینیم؛ دهشت بر دهشت. تن ندادن به ابتذال در زمانی که تنها راه بقا همین می‌نمود.»

مدتی پیش خبری منتشر شد مبنی بر بیماری «بهرام بیضایی. اتفاقی که سببِ نگرانی بسیاری از دوست‌داران بزرگِ سینمای ایران شد؛ حال اما خبر رسیده است که این سینماگرِ برجسته، در دو شاخه‌ی کارگردانی و نویسندگی برای عضویت در آکادمی اسکار دعوت شده است. او یکی از هشت نفری است که امسال در بیش از یک شاخه به عضویت آکادمی درآمده است

بهرام بیضایی اواخر شهریور و اوایل مهرماه، نمایش «داش آکل به گفته مرجان» را در شهر برکلی کالیفرنیا روی صحنه می‌برد. نمایشی که با توجه به نامش وامدار داستان مشهور «داش‌آکل» نوشته صادق هدایت است

داریوش فرهنگ در آخرین مصاحبه خود از ناگفته‌ای درباره سریال «سربداران» حرف زده که پس از 4 دهه، اطلاعات تاریخی جالبی درباره این سریال پر بیننده در اختیار مخاطب قرار می‌دهد. او گفته که این سریال قرار بوده با متنی از بهرام بیضایی جلوی دوربین برود.