از گذشته درس بگیریم
جشنواره فیلم فجر با همه نواقص و کمبودهایش مهمترین رویداد سینمایی هرساله سینمای ایران است اما آنچه اکنون در ویترین این رویداد شاهدیم، حسی است که نگاه خسرو شکیبایی (در پوستر طراحیشده) در بیننده ایجاد میکند؛ ترکیبی از دلمردگی، افسوس و حس عذابوجدان!!! جایی خواندم که مجید برزگر، شکیبایی را نمادی از سینمای ایران نامیده و علت انتخاب او را چنین توضیح داده است. در اینکه خسرو شکیبایی یکی از بازیگران توانمند و جاودان سینمای ایران است شکی نیست اما واقعا امکان آن فراهم نبود که در صورت اصرار به استفاده از تصویر این بازیگر، تصویری از شکیبایی مهربان و شاد روی پوستر نقش ببندد؟ مگر جشنواره فیلم فجر، سال تحویل سینمای ایران نیست؟ مگر از این رویداد سینمایی بهعنوان بهار سینمای ایران یاد نمیشود؟ آیا نشانی از جشن و بهار در این پوستر میبینید؟
