اظهارات اخیر بهزاد نبوی در خصوص سیاستهای داخلی و خارجی ایران، بهویژه در حوزههای امنیتی و دیپلماتیک، بازتابی از سردرگمی در مواجهه با تحولات جدید و تهدیدات منطقهای است.
حسن روحانی رئیس جمهوری کشورمان طی روزهای گذشته گفته بود اگر منافع ایران در توافق هستهای با قدرتهای جهانی (برجام) تامین نشود، ایران ممکن است که تصمیم بگیرد از برجام خارج شود. اما فارغ از آنکه کارکرد سیاسی حرف های رئیس جمهور چه می تواند باشد، باید دید اگر به هر دلیلی ایران تصمیم بگیرد از برجام خارج شود چه تبعات اقتصادی برای کشور خواهد داشت؟
وبسایت آمریکایی آکسیوس مدعی شد که وزرای خارجه چهار کشور غربی شامل آمریکا، فرانسه، آلمان و انگلیس برای نهاییسازی توافق هستهای با ایران، ضربالاجلی تا پایان ماه آگوست تعیین کردهاند. در صورت عدم حصول توافق، روند بازگرداندن تحریمهای شورای امنیت علیه ایران آغاز خواهد شد.
جعفرزادهایمنآبادی معتقد است دفع حداکثری تحریم یعنی خاموش کردن بخش اعظمی از آتشسوزی. ما واقعاً میتوانستیم با نظر کارشناسی در حوزه چرخه اقتصادی، بهتر عمل کنیم. صراحتاً بگویم جرات و جسارت اصلاح ساختار اقتصاد کشور را نداشتیم.
روحانی در دوران ریاست جمهوری خود، صنعت هستهای را به دشمن داد و میخواست توان موشکی و نفوذ منطقهای ایران را هم با رژیم مطبوعش معامله کند و اگر نهی امام شهید نبود، روحانی و همقطارانش، ایران را به لیبی تبدیل کرده بودند.
ابراهیم رضایی گفت: در صورت ادامه فشارها از سوی اروپاییها، خروج از NPT، افزایش سطح غنیسازی فراتر از ۶۰درصد، تولید و صادرات سانتریفیوژهای پیشرفته و ورود به همکاریهای گستردهتر هستهای میتواند در دستور کار ایران قرار گیرد.
یک اقتصاددان درباره احتمال بازگشت آمریکا به برجام با توجه به روی کار آمدن جو بایدن میگوید: نباید از مذاکره یک تابو بسازیم. تجربه نشان داده است که هرگاه مذاکره انجام شده، کشور ما برنده بوده است. دشمنان ایران مانند اسرائیل و کشورهای مرتجعی مانند عربستان سعودی خیلی دوست دارند که ایران در عرصه بین المللی منزوی شود.