قدردانی؛ نسخه نو برای حجاب
فکر میکنم شما معنای شروع یک کار فرهنگی، آنهم از جانب نوجوانی ۱۸ یا ۱۹ساله را بدانید؛ کاری که بدون هیچ پشتوانه ارگانی یا دولتی و تنها با همراهی چند دوست آغاز شده است. نام این فعالیت «پویش مردمی دختر چادری» است.
فکر میکنم شما معنای شروع یک کار فرهنگی، آنهم از جانب نوجوانی ۱۸ یا ۱۹ساله را بدانید؛ کاری که بدون هیچ پشتوانه ارگانی یا دولتی و تنها با همراهی چند دوست آغاز شده است. نام این فعالیت «پویش مردمی دختر چادری» است.
بهاحتمال زیاد شما هم در فضای مجازی به تصاویری برخوردهاید که هشتگ Minimalist دارند؛ در مورد این سبک عکاسی میگویند باید از جنبه روزمرگی به آن نگاه کنیم، یعنی همان دنیای اطراف ما که همه چیز آن طبیعی است و با نگاه طبیعی کشف میشود.
امروز شهرهای بزرگ با مشکلات بزرگی مواجه هستند. یکی از مشکلاتی که همیشه گریبانگیر شهرها بوده است و مردم از وجود آن گلایه دارند، ترافیک و پارک حاشیه ای است.
شاید اولین تجربههای جدی و همگانی ما در برگزاری کلاسهای درسی بهصورت مجازی، مربوط به ایام همهگیری کرونا باشد.
از عنوان کار معلوم است که میخواهم چه بگویم؛ من مهمان یک جشن «عبادت» شده بودم. شاید ظاهر کار تفاوت چندانی با جشن تکلیف زمان خودم نداشت؛ همان تزیینات و مهمانها که نهایتا کمی بهروزتر شده بود؛ اما خب من هیچوقت مجری جشن تکلیف نداشتم.
دهه 60، یکی از مهمترین دهههای شهر اصفهان است؛ به گونهای که میتوان آن را نقطه عطفی در روند زندگی شهری و شهرنشینی در اصفهان به حساب آورد.
چندی پیش بود که سازمان بهزیستی کشور اعلام کرد در راستای اجرای قانون جامع حمایت از حقوق معلولان و مفاد کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت سازمان ملل متحد، پیشنویس لایحه «بهرسمیتشناختن زبان اشاره ایرانی» تدوین و برای بررسی و تصویب به هیئت دولت ارائه شده است.
مسیر فعالیت حرفهای من، سیری معکوس اما هدفمند داشته است. کارم را از ۱۳۸۶ بهعنوان کارشناس فرهنگی در دانشگاه اصفهان آغاز کردم؛ اما هرچه پیشتر رفتم، احساس کردم برای ایجاد تغییر بنیادین در تربیت، باید به سالهای آغازین زندگی بازگردم.