عاشقانههای میراثی در خانه قوامالدوله
برای دیدن نام «لطفعلی شیرازی» بر دیوار دفتر مؤسسه فرهنگی ایکوموس ایران در رویداد «معرفی ارزشهای خانه قوامالدوله» ثبتنام کردم.
برای دیدن نام «لطفعلی شیرازی» بر دیوار دفتر مؤسسه فرهنگی ایکوموس ایران در رویداد «معرفی ارزشهای خانه قوامالدوله» ثبتنام کردم.
چهارباغ اصفهان تا همین چند دهه پیش پررونقترین خیابان شهر بود؛ نه محلی برای گذر که محلی برای ماندن و دیدارها. هر قشری از جامعه پاتوقهای خودش را در چهارباغ داشت. اهالی فرهنگ و هنر هم پاتوقهای روشنفکرانه خودشان را در چهارباغ برپا میکردند.
«تونی هوانسیان» از ارامنه فریدن اصفهان، در جوانی با دوربین عکاسی یک بازرگان آلمانی به نام «گایر» که نزدش کار میکرد، تجربیاتی کسب کرد و موفق شد به دربار ظلالسلطان راه یابد و عکسهایی از خانواده این پادشاه قاجاری ثبت کند.
گردش و رفتوآمد امرا و درباریان و شاهزادگان سلطنتی عهد صفوی در چهارباغ، بیشتر به صورت سواره انجام میشده است.
فضلالله دهش ملقب به عطاءالملک، زاده اردیبهشت 1240 در اصفهان بود. او پس از تحصیل صنایع در دانشگاه بمبئی، به ایران بازگشت و پس از سفری که به منچستر انگستان داشت، اولین کارخانه نساجی در اصفهان را با نام «کارخانه وطن» راهاندازی کرد.
یک تجربه جذاب «گردشگری هنر» در این روزهای پاییزی ایران، ملاقات با پیکاسو، فرانسیس بیکن و کمالالملک است از دریچه پرترههایی که خلق کردهاند.
«بینالمللی» بودن، راه، روش و منش دارد! بدیهی است که نمیشود پوستر یک رویداد، نمایشگاه یا جشنواره را به زبان انگلیسی نوشت و به همین دلیل ساده، نام «بینالمللی» را به آن اطلاق کرد. حالا عادت کردهایم که رویدادهایمان را در خوشبینانهترین حالت ممکن با حضور چند مهمان خارجی برگزار کنیم تا بتوانیم بینالمللی صدایش بزنیم …
«برای اولینبار چهلودو عکاس رنجهای مسیر صعبالعبور رسیدن به بزرگترین نقشبرجسته صخرهای ایران را به جان خریدند و در نتیجه، مجموعهای منحصربهفرد از عکسهای کتیبه جنگ سواران (نبرد اردشیر) فراهم شد؛ این یک دستاورد ملی در حوزه ایرانشناسی است.»