دوباره در تمنای آب!
ایندهرود از سراب تا پایاب؛ این گزاره سالهای سال است که وِرد زبان فعالان و دوستداران حوزه محیطزیست شده؛ همانهایی که همواره خواستار جریان دائمی آب، حتی به اندازه کم در بستر رودخانه هستند و از قطع و وصل شدنش، نهتنها گلایه دارند که آن را برنمیتابند و معتقدند جریان موقتی آب پیامدهای زیادی را به همراه دارد و حیات زیستمندان این حوزه را با خطر روبهرو میکند؛ بااینحال، گوش شنوایی وجود ندارد و سهم زایندهرود خشک از آب، تنها یک بازه کوتاهمدت و چندروزه است؛ نه آنقدری که لبهای عطشان این کهن رود سیراب شود.