برچسب بازیافت

بازیافت زباله؛ نفس دادن دوباره به طبیعت

بطری آب خالی، جعبه مقوایی خرید، روزنامه‌ای که خوانده شده یا شیشه‌ای که مصرفش تمام شده، برای بسیاری از ما این وسایل درست در همان لحظه‌ای که داخل سطل می‌افتند به پایان راه می‌رسند. اما کارشناسان محیط‌زیست معتقدند پشت همین رفتار ساده روزانه، زنجیره‌ای وجود دارد که می‌تواند بر مصرف انرژی، استفاده از منابع طبیعی، میزان دفن زباله و حتی آینده شهر‌ها اثر بگذارد.

مالیات بر زباله، راهبردی جدید برای حراست از محیط‌‌زیست

«پرداخت بر اساس پرتاب» (pay-as-you-throw) سیاستی است که افراد را ملزم می‌‌کند متناسب با میزان زباله‌‌ای که تولید می‌‌کنند هزینه بپردازند؛ به‌‌عبارت‌‌دیگر، شما اجازه ندارید به‌‌راحتی در خانه را باز کنید و هر مقدار زباله‌‌ای که دلتان خواست به بیرون پرتاب کنید بلکه باید در ازای تولید زباله بیشتر پول بیشتری هم بدهید. در حال حاضر، سیاست «پرداخت بر اساس میزان تولید زباله» در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ در سرتاسر جهان اجرا می‌‌شود، ازجمله در بیش از 7000 شهر ایالات‌‌متحده که از نمونه‌‌های آن می‌‌توان به سیاتل، برکلی، آستین و همچنین پورتلند در ایالت مِین اشاره کرد.

وقتی بازیافت به بیراهه می‌‌رود

اصطلاح انگلیسی «wishcycling» به این معناست که هر چیزی را در سطل بازیافت بیندازیم به این امید که بازیافت خواهد شد، حتی اگر در واقعیت شواهد کمی موجود باشد که این پیش‌‌فرض ما را تأیید کند؛ پس شاید بتوان معادل فارسی این اصطلاح را «کاش‌‌یافت»1 در نظر گرفت.