برچسب ایمان اکرمی

وقتی صحبت از گسترش یک جهان داستانی پویا و موفق در میان باشد، کمتر سریالی به چشم می‌خورد که مانند «House of the Dragon» بار دیگر توجه مخاطبان را به وستروس و روایت‌های حماسی آن جلب کند. این سریال به عنوان یک اسپین‌آف موفق از سریال محبوب پلتفرم HBO یعنی «Game of Thrones» توانست برخلاف بسیاری از آثار فرعی، هویت مستقل خود را پیدا کند و با روایت جنگ داخلی خاندان تارگرین، داستانی متفاوت اما همچنان پر از سیاست، خیانت، قدرت‌طلبی و تراژدی را به تصویر بکشد.

همه ما انسان‌ها در طول زندگی بارها چیزهای مختلف را دیوانه‌وار آرزو کردیم؛ چیزهایی که بعضی از آن‌ها رسیدنی بود و می‌توانستیم با تلاش بیشتر به آن چیزی که آرزویش را داریم برسیم. اما در این میان، چیزهایی هم بوده که از اراده و اختیار ما خارج بوده، اما ما آن را آرزو کردیم و برای اینکه به چنین آرزوهایی برسیم باید اراده دیگران را به نفع خود دستکاری کنیم. فیلم Obsession خلاقانه‌ترین تصویر از آرزوی نشدنی یک نوجوان است که می‌خواهد دختری که به او علاقه دارد را عاشق خود کند؛ در نتیجه طی یک شرایطی، اراده آن شخص دچار اختلال می‌شود و گویا شخصیت جدیدی خلق می‌شود که عاشقانه پسر را می‌پرستد.

در دنیای پر زرق و برق هالیوود، ستاره شدن معمولا نتیجه سال‌ها تلاش و تجربه است، اما گاهی یک نقش و یک فیلم می‌تواند مسیر زندگی یک بازیگر را برای همیشه تغییر دهد. Inde Navarrette یکی از بازیگرانی است که توانست با بازی در فیلم Obsession، یک‌شبه به شهرت برسد و به عنوان ستاره‌ای جدید در سینمای آمریکا مطرح شود. بازی درخشان او در نقش اصلی این فیلم، توجه منتقدان و مخاطبان را جلب کرد و باعث شد نامش در لیست بازیگران آینده‌دار هالیوود قرار بگیرد.

سریال House of the Dragon از همان روزهای نخست پخش، ثابت کرد قرار نیست صرفا یک اسپین‌آف تکراری از Game of Thrones باشد. این مجموعه توانست با تکیه بر روایت‌های پیچیده، شخصیت‌هایی چندوجهی و نبردهایی که هر کدام سرنوشت خاندان تارگرین را تغییر می‌دهند، جایگاه خودش را میان بهترین آثار فانتزی تلویزیون تثبیت کند. حالا فصل سوم با وعده تشدید جنگ داخلی، توطئه‌های سیاسی و تصمیم‌هایی که می‌توانند آینده وستروس را برای همیشه تغییر دهند، بار دیگر نگاه میلیون‌ها بیننده را به خود جلب کرده است.

در صنعت سرگرمی امروز، هیچ پروژه سینمایی بزرگ و پر خرجی، بدون جنجال نیست؛ فیلم جدید نولان یعنی The Odyssey نیز که یکی از پر خرج‌ترین و بزرگ‌ترین پروژه‌های چند سال اخیر هالیوود است، درگیر حواشی زیادی شده است. این اقتباس نولان که از یکی از شاهکارهای ادبیات جهان، اودیسه هومر، اقتباس شده، هم از بابت بزرگی و هم از بابت حساسیت موضوعی از روز اول زیر ذره‌بین مخاطبان حساس قرار گرفت. تریلرها منتشر شدند، واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی بالا گرفت و این واکنش‌ها به طرز چشمگیری شدید و قطبی شدند؛ از فریادهای طرفداران تا هجوم دیسلایک‌ها و حتی حملات سازمان‌یافته به اعتبار فیلم.

ایده‌های بزرگ، معمولا اینطوری نیستند که نویسنده بشیند و با هدف ساختن ایده فکر کند و ایده را یک روزه بنویسند؛ گاهی بعضی ایده‌ها از یک گفت و گوی بی‌ربط، دیدن عکس العمل یک شخص در موقعیتی خاص و حتی از یک اظهار نظر در شبکه‌های اجتماعی به وجود می‌آیند. ایده اصلی و پلات کلی فیلم Backrooms از یک پست در شبکه اجتماعی ردیت شکل گرفت. فیلم نه از طریق تبلیغات گسترده، بلکه از دل یک حس مشترک میان میلیون‌ها نفر متولد شد؛ حسی که توضیح دادنش کار ساده‌ای نیست اما به‌راحتی قابل درک است. Backrooms تصویری است از فضایی بی‌انتها، غریب و آشنا که انگار از گوشه‌ای فراموش‌شده از واقعیت جدا شده است. حالا این ایده که سال‌ها در فضای اینترنت رشد کرده، به پرده سینما آمده تا نشان دهد آیا می‌تواند فراتر از یک کابوس جمعی اینترنتی عمل کند یا نه. با نقد فیلم Backrooms همراه ویجیاتو بمانید.

فیلم ادیسه نولان یا The Odyssey یکی از متفاوت‌ترین پروژه‌های کریستوفر نولان به حساب می‌آید؛ فیلمی که سراغ یک قصه اسطوره‌ای می‌رود؛ افسانه ارزشمند هومر که از نظر روایت و داستان‌گویی، جز بهترین آثار ادبی تاریخ ادبیات جهان است. حال نولان اینبار قصه ادیسه و سفر اسطوره‌ای اش را به پرده سینما کشانده است.

فصل سوم سریال خاندان اژدها در قسمت‌های چهارم و پنجم بیش از هر زمان دیگری روی هزینه‌های سنگین قدرت تمرکز می‌کند. تاج‌وتخت همچنان برای شخصیت‌های این جهان نه یک جایگاه باشکوه، بلکه باری سنگین و گاه ویران‌کننده است. در مرکز این اتفاقات، رینیرا قرار دارد؛ شخصیتی که هنوز فرصت نکرده از پیروزی خود لذت ببرد و حالا با دشمنانی تازه، متحدانی متزلزل و تصمیم‌هایی دشوار روبه‌رو شده است.