برچسب ایران و آذربایجان

آذربایجان و ایران وارد جنگ می‌شوند؟

پرسش‌های زیادی در مورد تبدیل اختلافات سیاسی تهران و باکو به درگیری نظامی وجود دارد؛ اگرچه اختلافات تنها از مسیر مذاکرات جدی و شفاف قابل حل هستند، اما دو طرف فعلا برای آغاز مذاکرات رسمی محافظه کاری به خرج می‌دهند و انتظار را بر عجله ترجیح می‌دهند.

آذربایجان به ارتباط با ایران نیازمند است

این روزها روابط ایران و جمهوری آذربایجان به رغم وجود برخی سوء تفاهم‌ها در مناسبات دو کشور طی ماه‌های گذشته، بر اساس دیپلماسی همسایگی پیش می‌رود؛ روابطی که نهایتا پس از یک دوره اختلاف و البته زیر سایه اختلاف‌پراکنی دشمنان با جدیت دنبال شد و دولت‌ها برای ازبین‌بردن موانع و با هدف تقویت توسعه و تعمیق هر چه بیشتر روابط تلاش بسیار کردند. در پاییز امسال برخی مقامات جمهوری آذربایجان از جمله وزیر امور خارجه این کشور و همچنین هیئتی اقتصادی به همراه معاونان دولت جمهوری آذربایجان به تهران سفر کردند و در آذر ماه نیز رؤسای جمهور دو کشور در حاشیه اجلاس سران اکو در عشق آباد دیداری مثبت و سازنده را از سر گذراندند که به گفته تحلیلگران این دیدار دو دولت را بیش از پیش به یکدیگر نزدیک‌تر کرد.

پیام‌های سفر پزشکیان به جمهوری آذربایجان: مهار تهدید یا نفوذ جایگزین؟/ چرا الهام علی اف حاضر به جایگزینی کریدور زنگزور با ارس نیست؟

تهران از اهمیت ژئوپولیتیکی و ژئواکونومیکی منطقه قفقاز آگاه است که آن منطقه را به کانون رقابت‌های عمده منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل کرده است. بنابراین، ایران به ایجاد تعادل در روابط خود بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان و نه صرفا تکیه بر تقویت روابط با ایروان مشتاق است به ویژه پس از نزدیکی ارمنستان به کشور‌های غربی که به قیمت از دست دادن روابط سنتی خود با روسیه تمام شده است.

چشم انداز روابط تهران و باکو/ ایران از قفقاز غفلت و بر خاورمیانه تمرکز کرد/ افتتاح کریدور زنگزور یعنی شکستی برای اقتصاد تهران

"بوزکورت آران" سفیر سابق ترکیه در تهران درباره راهی که ایران می‌تواند در قبال کریدور "زنگزور" در پیش گیرد می‌گوید: "همانند سایر چالش‌های منطقه‌ای، بهترین مسیر پیش رو، مدیریت مشارکتی کریدور‌های نوظهور است و نه سوءظن واکنشی. ایران باید به دنبال تضمین‌هایی باشد که در هر طرح اتصال جدید به نقش منطقه‌ای آن کشور احترام گذاشته شده و از پویایی‌های انحصاری در قفقاز جنوبی جلوگیری می‌کند. ایران به جای مخالفت کامل با پروژه‌های اتصال، می‌تواند با حمایت از کریدور‌های فراگیر و چندجانبه، مانند کریدور حمل و نقل بین‌المللی شمال-جنوب که مرکزیت آن کشور را نه تنها کاهش نمی‌دهد بلکه تقویت می‌کند، به طور فعال معماری ترانزیت منطقه‌ای را شکل دهد".