برچسب ایرانی

«یلدا جبلی» کارگردان فیلم جمشیدیه زمانی که آن را دو سال پیش در جشنواره فیلم فجر به اکران در آورد، کارنامه چندان پرباری نداشت و پیش از آن اثری معمایی جنایی با «داره صبح میشه» را ساخت و آن را در گروه هنر و تجربه به اکران در آور بود. اثری خاص که توانسته بود با کمک گروه بازیگران قوی و کارگردانی درست جبلی، فیلمی نسبتا موفق از آب در بیاید و علی رغم مشکلات ریز و درشتی که داشت، در سینماها دیده شود.

مقوله تاک‌شو در ایران هنوز نتوانسته آنچنان بین مردم جا بیفتد و تهیه‌کنندگان و برنامه‌سازان بسیاری هستند که به دنبال ساخت یک تاک شوی موفق هستند. ساخت اولین تاک شو‌ها با وجود نبود هیچ شبکه خصوصی و VOD در زمان‌های گذشته، محول به صدا و سیما شده بود و برنامه‌هایی در این زمینه ساخته شد که در زمان خود جنجالی بودند؛ از صندلی داغ و شب شیشه‌ای گرفته تا برنامه‌های جدیدتر شبکه نسیم مانند دورهمی.

با اینکه برخی کارشناسان سینمایی فکر می‌کردند ژانر کمدی در نمایش آنلاین موفق نخواهد بود چون به نفس جمعی مخاطبان در سالن وابسته است؛ ولی نتایج ماجرای عکسی را نشان می‌دهد.

فرزاد موتمن کارگردان شاخصی است و سواد فیلمسازی را دارد، او این مساله را در بسیاری از فیلم‌هاش نشان داده و برکسی پوشیده نیست که موتمن کارگردان قهاری است. اما حالا که دست به قلم شده و اولین فیلمنامه‌اش را نوشته چطور؟ آیا موتمن که گویا دل خوشی از ساخت فیلم‌های کمدی نظیر پوپک و مش ماشاالله و چشم و گوش بسته ندارد، توانسته دغدغه‌اش را در شخصی‌ترین فیلمش به تصویر بکشد؟ با ویجیاتو همراه باشید تا به فیلم سراسرشب نگاه جدی‌تری بیندازیم.

سریال قورباغه بعد از حواشی متعدد پخش شد و اولین قسمت آن نویدبخش یک سریال جنایی - هیجان انگیز ناب ایرانی را می‌دهد؛ سریالی با فضایی به شدت تاریک و خشن که در همین قسمت اول چنان رودستی به مخاطبین خود می‌زند که تمامی تماشاگران را به بهت فرو می‌برد. با نقد قسمت اول سریال قورباغه همراه ویجیاتو باشید.

 ناگهان درخت دومین فیلم کارگردانی است که سینما را شاعرانه دوست دارد و حالا با ساخت دومین اثر سینمایی خود نشان داده که امضای خاصی در فیلم‌هایش دیده می‌شود؛ شاعرانگی و نمادشناسی در کنار بازی موسیقی و تصویر. ناگهان درخت قصه خاصی ندارد و یک روایت سیال است که با گریز زدن به زندگی یک مرد از کودکی تا ۵۰ سالگی، ما را با احساسات و حوادث مختلفی که برایش رخ داده آشنا می‌شود.

هر آنچه در قسمت اول سریال را دیدید فراموش کنید. هومن سیدی همانقدر که توانست یک پایلوت بی‌نظیر بسازد و مخاطبین را تشنه نگه دارد، در قسمت دوم شلنگ را به طرح داستانی خود گرفته و با فشار زیادی تمام خلاقیت‌ها و ایده‌های خوبش را می‌شوید. قسمت دوم قورباغه به معنای واقعی یک پسرفت حسابی است. حالا ما شاهد یک فیلم هندی نازل هستیم که سر و شکل جنایی به خود گرفته است. با نقد سریال قورباغه همراه ویجیاتو باشید.

حالا که به قسمت سوم سریال قورباغه رسیدیم می‌توان بیشتر درباره فضا و اتمفسری که سیدی مشغول ایجاد کردن آن است حرف بزنیم. نه سیدی قصد دارد از سینمای همیشگی‌اش بیرون بکشد و نه می‌خواهد که باگ‌های فیلمنامه‌اش را پر کند. او قصه‌ای از نظر خودش جذاب به ذهنش رسیده و فکری به ریزه‌کاری‌های آن نداشته و این مساله نشان از ضعف او در فیلمنامه‌نویسی دارد، مشکلی که تقریبا در بیشتر آثار کشورمان دیده می‌شود. با نقد قسمت سریال قورباغه همراه ویجیاتو باشید.