برچسب ایالات متحده آمریکا

گروه اندیشه: پائولو نوگیرو باتیستا جونیور، مدیر اجرایی اسبق صندوق بین المللی پول، هم بنیانگذار و معاون اسبق بانک بریکس در یادداشتی اختصاصی برای اندیشکده حکمرانی شریف در باره بدترین کشور جهان نوشت. نویسنده با طرح پرسشی جنجالی درباره «بدترین کشور جهان»، به نقد تندِ ساختارهای قدرت در غرب و نقش لابی‌های صهیونیستی در سیاست خارجی آمریکا می‌پردازد. متن با مرور رفتار تاریخی ملت‌ها در برابر جنایت، میان مقاومت دانمارک و همدلی هلند در جنگ جهانی دوم تمایز قائل شده و سپس نوک پیکان انتقاد را به سمت «پلوتوکراسی» آمریکایی و دولت اسرائیل می‌گیرد. در نهایت، با ستایش از توان نظامی ایران در پاسخ به حملات، بر ضرورت توقف ماشین جنگی اسرائیل و دگرگونی در نظم کنونی جهان تأکید می‌کند. این یادداشت را در ادامه می خوانید:

 گروه اندیشه: جین تئوهَریس استاد علوم سیاسی در کالج بروکلین نیویورک است. مطلب حاضر که در سایت دانشکده منتشر شده، گزارش مختصری از منبع Theoharis, Jeanne. “What We Get Wrong about the Montgomery Bus Boycott – and What We Can Learn From It”. The Guardian, ۲۰۲۵. است.نکته آن است که مطلب حاضر نشان می دهد در جنبش های دارای اصالت هویتی خشونت پرهیز، در برابر جنبش های هرج و مرج طلب خشونت گرا، چگونه رفتارهای آرام و خشونت پرهیز در نهایت منتهی به تامین حقوق سیاهان در آمریکا شد. اما نکته آن است که این حقوق تنها با یکی دو سال عمل هیجانی تامین نشد، بلکه قبل از تامین حقوق سیاهان، چند دهه قبل از آن حرکت ضد تبعیض نژادی به روش های مسالمت آمیز آغاز شده بود. تقلیل دادن سال ها مرارت و رنج برای دستیابی به حقوق توسط سیاهان به چند رفتار مهیج و هیجان انگیز، از نظر تئوهریس تقلیل دادن و نادیده گرفتن همه زحماتی است که جنبش سیاهان طی سال ها، در این راه متحمل شد. تئوهریس در مطلب خود تاکید می کند که درک آدمی از تغییرات تاریخی اغلب دچار «تقلیل‌گرایی معرفت‌شناختی» می شود.جین تئوهریس با بازخوانی جنبش مونتگومری، علیه این «ساده‌سازی خطرناک» می‌شورد. او معتقد است رمانتیزه کردن کنشِ رزا پارکس به عنوان یک اتفاق تصادفی، دانش ما را از «تکنولوژی تغییر» منحرف می‌کند. حقیقتِ پیروزی نه در یک لحظه‌ی شاعرانه، بلکه در معرفتِ حاصل از دو دهه شکست، سازمان‌دهی لجستیکِ «هم‌سفری» و استمرار در وضعیت ناامیدی نهفته است. این بازخوانی به ما می‌آموزد که تغییر، نه یک انفجار ناگهانی، بلکه محصولِ «انباشتِ آگاهانه‌ی بی‌عدالتی» و ممارست در تاریکی است. در ادامه این مطلب را می خوانید: 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از شفقنا ، در نامه‌ ای  ۳۲۰ امضایی جمعی از کنشگران سیاسی، مدنی، حقوق بشری و اساتید دانشگاه ایرانی داخل و خارجِ کشور به کمیته‌ی نوبل، با انتقاد از مواضع خانم شیرین عبادی، تقاضا شده، اعتبار معنوی جایزه‌ی صلح نوبل از شیرین عبادی پس گرفته شود.