برچسب انرژی

سینا ولی میرزا*




در سال‌های اخیر، واژه «تاب‌آوری» بیش از هر زمان دیگری وارد ادبیات اقتصادی و سیاستگذاری کشور شده است. تشدید نااطمینانی‌های ژئوپلیتیک، جنگ‌های تجاری، بحران‌های انرژی، اختلال زنجیره‌های تامین، جهش‌های قیمتی و شوک‌های مالی، اقتصادها را با مجموعه‌ای از ریسک‌های همزمان و تکرارشونده مواجه کرده‌اند. در چنین شرایطی، تاب‌آوری به یکی از مفاهیم کلیدی برای توضیح توان بنگاه‌ها در مواجهه با بحران تبدیل شده است. با این حال، رواج گسترده این واژه این خطر را به همراه دارد که هر اقتصادی که پس از یک شوک از فروپاشی کامل عبور کند، «تاب‌آور» تلقی شود. این در حالی است که در ادبیات اقتصادی، تاب‌آوری معنایی فراتر از صرفا زنده ماندن دارد.

ابراهیم شیخ*




یارانه آرد و گندم در ایران با هزینه سالانه حدود ۵۰۰ همت، یکی از بزرگ‌ترین اقلام حمایتی دولت محسوب می‌شود، اما نظام کنونی پرداخت آن با کاستی‌های جدی روبه‌روست که به‌طور خلاصه عبارتند از: ناعادلانه بودن یارانه (اختصاص ویژه به مصرف‌کنندگان نان‌های سنتی)، ناکارآمدی در هدف‌گیری (ایجاد رانت و توزیع نامناسب)، تبعات بهداشتی ناشی از ترویج تولید کیفیت پایین نان و استفاده از جوش‌شیرین و بالاخره دور‌ریز بالای نان سنتی تولید شده با انرژی یارانه‌ای.