برچسب امیر پریمی

با گذشت بیش از بیست و پنج سال از اکران اولین فیلم «جیغ»، این فرانچایز ترسناکِ تاثیرگذار با پنجمین قسمت خود بازگشته است. این فیلم اولین قسمتی است که توسط وس کریون فقید کارگردانی نمی‌شود و به جای کریون تیم «Radio Silence» با حضور مت بتینلی-اولپین و تایلر ژیلت هدایت کار را بر عهده دارند. آخرین تلاش آنها، «Ready or Not» مورد استقبال طرفداران آثار هیجان‌انگیز قرار گرفت، اما «جیغ» یک فرنچایز دوست داشتنی با تعداد بی‌شماری از طرفداران عاشق از سراسر جهان است که محبوبیت و هویت خود را از طریق شخصیت‌ها و داستان شکل داده‌ است. در نتیجه، منطقی است که تا حدودی مشکوک باشیم و در این فکر باشیم که آیا این فرنچایز برای یک دنباله دیگر در دستان درستی قرار خواهد گرفت یا خیر؟! برای یافتن پاسخ با نقد فیلم Scream همراه ویجیاتو باشید.

کدام یک از ما یک فیلم فاجعه‌بار خوب را دوست ندارد؟ این ژانر برای بیش از پنج دهه به دلایل خوبی بسیار محبوب بوده است، زیرا هیجان دیدن گروهی از بازیگران که ناامیدانه در تلاش برای فرار از یک فاجعه در مقیاس بزرگ (چه طبیعی و چه ساخته دست انسان) هستند، خود گویای این موضوع است. با نمایش فیلم فاجعه‌بار جدید رولاند امریش به نام «Moonfall» که اکنون در سینماهای سراسر جهان اکران شده است، چه زمانی بهتر است که به بهترین تلاش‌های این ژانر تا به امروز بپردازیم؟ فیلم‌‌های فاجعه‌ای مانند داستان‌های علمی تخیلی، دریچه‌ای جذاب به روی شدیدترین نگرانی‌های جمعی یک جامعه هستند. این فهرست شامل بهترین فیلم های حادثه ای می‌شود که به ما فرصتی می‌دهند تا این ترس‌ها را به شیوه‌ای سرگرم‌کننده و عمدتاً اکشن بررسی کنیم.

وقتی صحبت از تایتان‌های وحشت به میان می‌آید، چهار نام به ذهن می‌رسد: مایکل مایرز، جیسون ورهیز، فردی کروگر و صورت چرمی. هر کدام برند و سبک خاص خود را دارند و همگی تعداد زیادی از طرفداران را برای خود جمع آوری کرده‌اند. اما صورت چرمی کسی است که در 48 سال گذشته قربانیان (و مخاطبان) ناآگاه را به شکلی ویژه و با خشونتی افسارگسیخته به وحشت انداخته و حالا بار دیگر به لطف بازگشت فرنچایز «کشتار با اره‌برقی در تگزاس» به بحث اول طرفداران این ژانر تبدیل شده است. سوال: آیا این دنباله مستقیم نسخه اصلی این فرنچایز توانسته حرف برای گفتن داشته باشد یا یک شکست دیگر در احیای آثار ماندگار ژانر وحشت است؟! برای یافتن پاسخ با نقد فیلم Texas Chainsaw Massacre همراه ویجیاتو باشید.

مفهوم دنباله یک فیلم خیلی بیشتر از چیزی که مردم تصور می‌کنند، قدمت دارد. در واقع، بسته به دیدگاه صاحب نظران، اولین دنباله‌ای که تا به حال ساخته شده است را می‌توان در سال 1916 با فیلم «The Fall of a Nation» یا سقوط یک ملت، ساخته توماس دیکسون جونیور دنبال کرد. با این حال، یک تعبیر سینمایی دیگر وجود دارد که قطعاً مدرن‌تر است؛ آن تعبیر چیزی نیست جز پیش درآمد سینمایی. این مقوله هر داستان روی پرده‌ای که مبدا یک فرنچایز را هدف قرار می‌دهد و در همان جهان اتفاق می‌افتد، در بر می‌گیرد. پیش درآمدها در طول سال‌ها با سطوح مختلفی از موفقیت مواجه شده‌اند. برخی آنقدر بد هستند که خود فیلمسازان ترجیح می‌دهند آنها را به کلی فراموش کنند، و برخی دیگر آثار قابل قبولی هستند. حالا ما در ویجیاتو قصد داریم ۸ پیش درآمد سینمایی که فیلم‌های عالی هستند را به شما معرفی کنیم.

اگر در دل یک طوفان برفی با چند غریبه در پناهگاه بین راهی گرفتار شوید و سپس متوجه شوید که یکی از آن‌ها آدم‌ربا است و کودکی را ربوده، چه می‌کنید؟ این پیش‌فرض فیلمی به نام «No Exit» است. این اثر سینمایی یک تریلر کلاستروفوبیک کوچک است که ایده اولیه آن بر اساس رمانی به همین نام از تیلور آدامز در سال 2017 برداشت شده؛ در ادامه با نقد فیلم No Exit همراه ویجیاتو باشید.

کریس ایوانز ممکن است برای طرفداران مارول بیشتر به عنوان کاپیتان آمریکا شناخته شود، اما او فیلم‌های دست کم گرفته شده‌ای دارد که شایسته توجه و تقدیر هستند. کریس ایوانز به دلیل جذابیت، ظاهر زیبا و نقش محوری‌اش به عنوان اولین انتقام‌جو در MCU، نام و چهره شناخته‌شده‌ای است. او ثابت کرده است که بدون شک کاپیتان آمریکا واقعی است. اما در خارج از دنیای سینمایی مارول، ایوانز تلاش خود را در همکاری با کارگردانی چون ریان جانسون نیز امتحان کرده است و با فیلم‌های غیر ابرقهرمانی مانند فیلم کمدی تاریک «Knives Out» توجه زیادی کسب کرده است. اما، ایوانز چیزی بیش از یک چهره زیباست که برای ایفای نقش کاپیتان آمریکای محبوب همه مناسب است. اگر استعداد ایوانز را نادیده گرفته‌اید و دیگر نمی‌توانید فیلم‌های MCU و Knives Out را دوباره تماشا کنید، در اینجا تعدادی از فیلم‌های کریس ایوانز وجود دارد که ممکن است از دست داده باشید.

برخی از کمدی‌های رمانتیک واقعاً فیلم‌های فوق‌العاده‌ با فیلم‌نامه‌های تکان‌دهنده و شیوا، بازی‌های قوی و فرمی زیبا هستند (من بیشتر در مورد «وقتی هری سالی را دید…» صحبت می‌کنم). اما اکثر آنها نیازی ندارند یا حتی نمی‌خواهند فیلم‌های جدی باشند که بیانیه‌ای در زیرمتن خود داشته باشند. ما معمولاً برای یک فیلمنامه فوق‌العاده، فیلمبرداری خیره‌کننده، یا مفهومی قابل تأمل به سراغ رام‌کام نمی‌رویم. ما برای چیزی سبک‌تر و پاپ کورنی به سراغ آنها می‌رویم زیرا می‌خواهیم سرگرم شویم، از زندگی روزمره خود فرار کنیم و به دنیایی باور داشته باشیم که عشق در آن جادویی است و این دقیقاً همان چیزی است که فیلم جدید کت کویرو «با من ازدواج کن» ارائه می‌دهد. در ادامه با نقد فیلم Marry Me همراه ویجیاتو باشید.