مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
فیلم «درِ کلبه را بزن» به عنوان جدیدترین اثر سینمایی «ام نایت شیامالان» یک اقتباس مهیج روانشناختی با ساختار کلاستروفوبیک است؛ اثری در حد و اندازه کوچک که میخواهد حرفهای بزرگی بزند. اما سوال مهم اینجاست که آیا پس از سالها این کارگردان صاحب نام با این اثر به مسیر جذاب ابتدای دوران فیلمسازی خود بازگشته یا خیر؟! برای یافتن پاسخ در ادامه با نقد فیلم Knock at the Cabin همراه ویجیاتو باشید.
تماشای برخی از فیلمها واقعا آسان و لذت بخش نیست. با این حال، این بدان معنا نیست که آنها ارزش توجه یا تماشا شدن را ندارند. اکنون «زنان صحبت میکنند» قطعا یکی از این فیلم هاست. این اثر سینمایی کمی سنگین و کند است، اما به دلیل کیفیت نحوه برخورد با موضوع خود، همچنان یک فیلم جذاب و قوی برای تماشا باقی میماند. در ادامه با نقد فیلم Women Talking همراه ویجیاتو باشید.
رفتن به یک سفر جاده ای همیشه در فیلمها یک کار سرگرمکننده و خودجوش به نظر میرسد، اما اگر سعی کنید آن را در واقعیت انجام دهید، یک کابوس است. چه کسی قرار است رانندگی کند؟ شب را کجا خواهی ماند؟ آیا تنقلات و ساندویچها را بسته بندی میکنید یا دعا میکنید که فست فودی مناسبی در راه باشد؟ صبر کن… بنزین الان چنده؟ اگر اشتیاق شما برای فرار از خانه و رفتن به یک ماجراجویی مدام تحت تأثیر این نگرانیهای مزاحم قرار میگیرد، بهتر است آن را به حرفهایها (شخصیتهای تخیلی درون فیلمها) بسپارید و در بهترین فیلم های جاده ای تاریخ شاهد آن باشید.
فیلمنامه عالی، کارگردانی خوب، فیلم مفید؛ «پسر» چیزهای زیادی درون خود دارد، از تیم بازیگری جذاب، کارگردانی متعادل، نماهای استادانه و تعادل به تمام معنای سینمایی. فیلمی با دنیای درونی بزرگ، احساسات سرشار از شور و درام عمیق. برای آشنایی بیشتر با ساختار این اثر در ادامه با نقد فیلم The Son همراه ویجیاتو باشید.
«شب دوازدهم» به عنوان برنده بهترین فیلم جوایز سزار (اسکار فرانسوی) در سال ۲۰۲۲، با تمرکز بیشتر بر پریشانی بازرسان پلیس تا حل یک جنایت، خود را به عنوان یک درام جنایی اجتماعی گیرا و انسانگرا معرفی میکند که نه تنش دارد و نه سرزندگی؛ البته این شکل از روایت و قصهگویی برآمده از فرم و مضمون آن است. در واقع ما با آناتومی یک پلیس روبرو هستیم، نه واکاوی مطلق یک جنایت. در ادامه برای آشنایی بیشتر با نقد فیلم The Night of the 12th همراه ویجیاتو باشید.
به قول نویسنده توانا و نمادین ادبیات داستانی جی. آر. آر. تالکین، اگر هیچ اژدهایی وجود نداشته باشد، هیچ ماجراجویی ارزش گفتن ندارد. اژدها جانورانی افسانهای و نفسآتشین هستند که بهترین تخیل انسان را در خود جای دادهاند. آنها از زمان تمدن اولیه در تمام نقاط جهان و داستانهای فانتزیاش بودهاند، و البته به همین منظور با قصههای سینمایی و تلویزیونی نیز همراه شدهاند. از روزهای اولیه سینما تا جدیدترین تصاویر دیجیتالی از موجودات افسانهای و ترسناک بالدار، گاهی اوقات اژدها میتواند عنصر گمشدهای باشد که یک فیلم یا سریال را از خوب به عالی تبدیل کند. اکنون ما در ویجیاتو قصد معرفی ۱۰ اژدها قدرتمند در قاب سینما و تلویزیون را داریم.
مانند تمام داستانهای فانتزی بزرگ، شخص «جی. آر. آر. تالکین» برای شاهکارش ارباب حلقهها دنیایی جامع خلق کرد. در این دنیای داستانی اصلی مجموعهای از فرهنگها، اسطورهها و ماجراجوییها وجود دارد که شکافها را در دل داستان پر میکنند و از نظر موضوعی خط داستانی را بهبود میبخشند، که بیشتر آنها به شکل ویژهای ناشناس ماندهاند. تالکین حتی یادداشتهایی از خود به جای گذاشت که توسط پسرش کریستوفر تالکین جمع آوری و ویرایش شد و متعاقباً به کتابهایی مانند «سیلماریلیون» و «سقوط گوندولین» تبدیل شد.
سینما همیشه به داستانهای سامورایی علاقه داشته است. چه فیلمهای اکشن هیجانانگیز، چه درامهای دلخراش یا حتی داستانهای عاشقانه، فیلمسازان تقریباً یک قرن است که این شخصیتهای اسطورهای را دنبال میکنند. در حالی که دوران طلایی فیلمهای سامورایی در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی بود، بهویژه در زمان کارگردان تحسینشده آکیرا کوروساوا، اما این ژانر هنوز هم به حیات خود ادامه میدهد. هالیوود حتی عناصری از ژانر عمدتاً ژاپنی آثار سامورایی را پذیرفته است، با فیلمهای محبوبی مانند «بیل را بکش» و «ولورین» که ادای دینی به شیوه سامورایی دارند. در این سالها بازیهای ویدیویی نیز بر روی جنگجویان افسانهای متمرکز شدهاند که «Ghost of Tsushima» و «Trek to Yomi» نمونههای اخیر آنها هستند. در حالی که تولید فیلمهای سامورایی ممکن است در دهههای اخیر کند شده باشد، اما فیلمهای باکیفیت همچنان در این ژانر منتشر میشوند. در ادامه ۱۰ تا از بهترین فیلم های سامورایی قرن بیست و یکم را به شما معرفی خواهیم کرد: