برچسب امیر پریمی

فیلم‌های با موضوع قاتل سریالی برخی از تاریک‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین ژانرهای سینما برای طرفداران آثاری هستند که به فرمول آثار جنایی، وحشتناک و هیجان‌انگیز علاقه دارند. تماشای یک فیلم جنایی روان‌شناختی پیچیده با حضور یک قاتل، ایده‌ای ترسناک اما سرگرم‌کننده برای گذراندن یک شب سرد زمستانی در خانه است. جامعه همیشه مجذوب قاتلان سریالی، واقعی و تخیلی بوده است. روانشناسی و ترس ذاتی نهفته در فرآیند ساختاری یک جنایت از این دست، ترسی است که همچنان دوام می‌آورد و تماشاگران یک فیلم قاتل سریالی را جذب می‌کند.

خبر خوب برای طرفداران بازی: اولین قسمت سریال مورد انتظار «The Last of Us» نمایان‌گر این است که سازندگان «آخرین بازمانده از ما» بر اساس بازی فوق‌العاده استودیو ناتی‌داگ خوشبختانه شکست نخوردند؛ در واقع این اپیزود گویای یک اقتباس خوب از صنعت بازی به سینما یا در این اثر به یک سریال تلویزیونی است. در ادامه با نقد قسمت اول سریال The Last of Us همراه ویجیاتو باشید.

وقتی الیزابت اولسن «واندا ماکسیموف» نیست یا در لباس جادوگر سرخ رنگ جهان سینمایی مارول نیست، آیا خودش را مشغول چه نقش‌هایی کرده است؟! از اساس وقتی شخصیت‌های اولسن با یک چندجهانی شکسته سروکار ندارند، آیا هنوز هم مشکلاتی برای نگرانی دارند؟! بله الیزابت اولسن شاید با آثار مارول به نامی جهانی و ستاره‌ای بین‌المللی تبدیل شده باشد؛ اما این بدین معنی نیست که کارنامه هنری او خالی از آثار نمایشی است. الیزابت اولسن بیشتر برای فیلم های مارول شناخته می‌شود، اما با نگاهی سطحی به آثار او می‌توان یافت جواهرات زیادی در رزومه او وجود دارد و فهرست بهترین فیلم های الیزابت اولسن را پربارتر پیدا کرد.

کیلین مورفی یکی از جذاب‌ترین بازیگران قرن بیست و یکم است و یکی از قطب‌های بزرگ‌ترین فیلم‌های علمی تخیلی ۲۰ سال اخیر؛ مورفی برای مخاطبان مدرن به عنوان یک شخصیت منفی شرور در «سه گانه شوالیه تاریکی» کریستوفر نولان و به عنوان گانگستر محبوب «تامی شلبی» در سریال درام «Peaky Blinders» شناخته می‌شود.

پایان باز تکنیکی است که مخاطب را در مورد پایان داستان در ابهام قرار می‌دهد. پایان‌های باز معنای واضحی ندارند، اما می‌توان پایان را به گونه‌ای تفسیر کرد که برای شما خوشایند باشد. به عبارت دیگر، تماشای یک پایان باز سلیقه‌ای است و پایان آن می‌تواند هر کدام که دوست دارید باشد. با این حال، تنها کارگردان است که زیرمتن زیربنایی و نتیجه نهایی را می‌داند. ما همیشه بعد از تماشای فیلم‌هایی با پایان‌های باز فکر می‌کنیم و برای خود نتیجه‌گیری می‌کنیم، زیرا این هدف کارگردان است. اما بسیاری از آثار سینمایی پایان‌های بازی دارند که به قدری گیج‌کننده هستند که سینه‌فیل‌ها در مورد آن‌ها به صورت آنلاین بحث می‌کنند و نظریه‌هایی درباره آن‌ها ارائه می‌شود.

ترس‌های جامپ‌اسکر، مذهب و پیوندهای خانوادگی، یک گردش ژانری بسیار آشنا را ایجاد می‌کند که اگر از فیلم‌های تسخیر اهریمنی با هیولاهای جالب لذت می‌برید، باید تماشای این یکی را امتحان کنید؛ اما انتظار اثری عمیق را نداشته باشید که شما را با داستانی چند‌لایه و پر از تعلیق روبرو کند. در ادامه با نقد فیلم The Offering همراه ویجیاتو باشید.