برچسب امیر پریمی

یکی از مؤلفه‌های کلیدی در بیشتر داستان‌های علمی تخیلی پیرامون سفر در زمان، عنصر کنترل زمان است که آشفتگی در اجرای آن منجر به از دست دادن خود کنترل می‌شود. برای بهتر شدن فهم موضوع بیان این مثال خوب است که سازندگان آثار علمی تخیلی یکی از معدود عناصر تغییرناپذیر زندگی یعنی جریان بی وقفه زمان را می‌گیرند و سپس آن را خم می‌کنند تا به جای دیگری برود، و این معمولاً منجر به بروز عواقب ناخواسته‌ای می‌شود. حالا فیلم «Synchronic» ساخته جاستین بنسون و آرون مورهد با گفتن یک داستان سفر در زمان که در آن عدم کنترل در پیش فرض و مضامین بزرگتر داستان ساخته می‌شود، هوشمندانه با چنین ایده‌هایی بازی کرده است.

فیلم «Outside The Wire» قول یک داستان علمی‌ تخیلی نظامی را می‌دهد که سوالات به ظاهر بزرگی راجع به جنگ می‌پرسد. سوالاتی از این دسته که انسانیت در وسط میدان جنگ یعنی چه؟ فناوری چه تاثیری بر آینده جنگ خواهد گذاشت؟ آیا سربازان به دلیل پیشرفت در تکنولوژی نظامی، از ورود به ارتش‌ها بیزارتر شده‌اند یا نه؟! این‌ موارد و سوالات نکات شگفت انگیزی برای تأمل و داستان پردازی برای کاوش در ژانر علمی تخیلی است.

یکی از بهترین آثار در این شاخه برای انجام چنین کارهایی که بیننده آن را می‌شناسد سری بازی‌های ویدیویی Metal Gear Solid است. حالا نتفلیکس در خارج از سیم، می‌خواهد همان حس انتقاد و درون نگری را برای خود و بیننده‌اش جلب کند. اما در ادامه ما در ویجیاتو بررسی خواهیم کرد که آیا این فیلم به اهدافش رسیده است یا خیر، با ما همراه باشید.

وقتی به حوادث سال میلادی گذشته نگاهی می‌کنید، متوجه خواهید شد سال ۲۰۲۰ خود بی‌شباهت به یک حادثه یا یک فیلم علمی تخیلی بزرگ نیست. اما کدام فیلم‌های علمی تخیلی در میان بهترین آثار این ژانر در سال ۲۰۲۰ ظاهر می‌شوند؟ به نظر می‌رسد پیش از هر عنوانی این خود سال ۲۰۲۰ است که در قله حوادث علمی تخیلی است. سینما، همراه با تجارب تماشای متفاوت فیلم، در سال ۲۰۲۰ شاهد یک تغییر عظیم بوده است، سالی که خود چیزی از یک حادثه دیستوپیایی علمی‌ تخیلی کم ندارد، و مملو از یک بیماری همه‌گیر جهانی است که توسط یک ویروس ترسناک به ورطه نابودی کشیده شده است.

قسمت پنجم سریال WandaVision با نمایشی دلچسب در این هفته MCU را به سطح کاملاً جدیدی از دیوانه بازی رساند و حالا ما در ویجیاتو قصد بررسی کامل این اپیزود را داریم. این قسمت با ترکیب الگوی سیتکامی و معمولی اندکی بیشتر از نیم ساعت، نظر بیننده را به خود جلب می‌کند و به نظر می‌رسد که سازندگان به پل بتانی، الیزابت اولسن و دیگر هنرمندان، این اجازه را می‌دهند تا بازیگری خود را در سطوحی که مدتی است دیده نشده است به نمایش بگذارند. به طور کلی اپیزود این هفته سریال WandaVision تغییرات بزرگی را تجربه می‌کند و آنها در راستای روایت ماجرا‌های وست‌ویو درست کار می‌کنند.

حدود پنج ماه پیش، سریال Lovecraft Country برای اولین بار در HBO پخش شد و از همان ابتدا مورد تحسین فوری جامعه رسانه‌ای قرار گرفت و دلیل خوبی هم برای این استقبال وجود داشت. چرا که از اساس جدیدترین پروژه ترسناک میشا گرین و جردن پیل نگاهی همه جانبه و متمرکز به چگونگی بروز هیولای نژادپرستی در میان یک منظره ماوراء طبیعی دارد. در ادامه با بررسی این سریال همراه ویجیاتو باشید.

فیلم Palmer یک درام قابل تأمل و از نظر احساسی قدرتمند درباره پذیرش و شانس‌های دوم در زندگی است. ادی پالمر (جاستین تیمبرلیک) ستاره سابق فوتبال دبیرستان است که از قهرمان محبوب و نمونه شهر خود حالا به یک مجرم تبدیل شده، در پایان محکومیت 12 ساله خود به زادگاهاش بازگشته اما شرایط مثل سابق نیست. جاستین تیمبرلیک در نقش ادی پالمر، وظیفه اجرای شخصیتی را دارد که تصمیمات بدش در جوانی او را به یک مجرم محکوم به زندان تبدیل کرده که اعتماد مردم را نسبت به او تیره و تار کرده است.

اگر تا به اینجا سریال WandaVision را دنبال کرده باشید، حتماً متوجه شده‌اید سه اپیزود ابتدایی سریال حکم طراحی پازلی را داشتند که اپیزود چهارم و پنجم تنها سعی کردند گوشه‌ای از حفره‌های تاریک و خالی آن را پُر کنند، تا به بسیاری از سوالات پاسخ دهند. حالا اپیزود ششم تقریباً برعکس دو قسمت قبل عمل می‌کند، و با پایان یافتن سریال در این هفته، جعبه رمز و راز جدیدی پس از جعبه رمز و راز‌های پیشین به روی بیننده باز می‌شود. با نمایش این قسمت، اوضاع داستان وست‌ویو همچنان بزرگتر و دلهره آورتر می‌شود، همانطور که تحولات روایت نیز بیشتر و بیشتر می‌شوند. در ادامه با بررسی قسمت جدید سریال وانداویژن همراه ویجیاتو باشید.

فیلم یهودا و مسیح سیاه ساخته شاکا کینگ، از آن دست آثاری است که تمام عناصرش در مسیر هدف فیلمساز، درست چیده شده‌اند. اگر این فیلم به موقع است، به این دلیل نیست که پلیس‌های نژادپرست، ناآرامی‌های مدنی یا نژادپرستی ساختاری را به تصویر می‌کشد، بلکه عمده دلیل موفقیت فیلم و همزمانی‌اش با جامعه امروز، نشان دادن درست و غلط آمریکا به شکل واقعی و صادقانه است. اما فیلم «Judas and the Black Messiah» یک درام بیوگرافی متفکرانه با پیامی است که ریشه عمیق در ستم نژادی دارد. البته فیلم از منظر فرم و ساختار سینمایی نیز می‌تواند به عنوان یک تریلر موش و گربه مانند و حتی یک درام جنایی کاملاً شُسته و رُفته طبقه بندی شود.