برچسب امیر نیکوبین

امروزه اقتباس‌های مختلفی از شخصیت جوکر در گوشه و کنار کتاب‌های مصور و هالیوود دیده می‌شود، اما تعداد کمی از افراد هستند که از جوکر فیلم جوخه‌ انتحار به عنوان نسخه مورد علاقه خود یاد کنند. اگر بخواهیم صادقانه قضاوت کنیم، علی رغم هر نقص یا کاستی، به شخصیت جوکر (با هنرنمایی جرد لتو) زمان کافی اختصاص نیافته بود، تا بتوانیم او را با افرادی مانند هیث لجر، واکین فینیکس ، جک نیکلسون یا حتی مارک همیل مقایسه کنیم.

اخیرا نتفلیکس اعلام کرد The Queen's Gambit رکورد پربازدیدترین مینی سریال این سرویس را شکسته است. این مینی سریال 7 قسمتی بلافاصله پس از پخش، به دلایل مختلفی مثل داستان جذاب، طراحی لباس و صحنه چشمگیر، و از همه مهم‌تر هنرنمایی متفاوت آنیا تیلور جوی مورد تحسین قرار گرفت.

کریستوفر نولان، مرد پرآوازه دو دهه اخیر سینماست که بیشتر او را بخاطر آثار معماشکل و غیرخطی می‌شناسیم. مدت زمان زیادی نیست که از اکران اخرین اثر نولان یعنی تنت می‌گذرد. اثری که طبق انتظار، سیل نظرات گوناگونی را از مخاطبین در پی داشت. از بهترین فیلم و کارگردان تاریخ گرفته تا بدترین و بی استعدادترین. به همین خاطر این بار سعی می‌کنم نیم نگاهی داشته باشم به این موضوع تا شاید بتوانم دلیل این تفاوت عقاید را در بستر سینما نولان بیابم.

چه کسی فکرش را می‌کرد همکاری مجدد توماس وینتربرگ و مدس میکلسن، می‌تواند  موفقیت فیلم تحسین شده The Hunt را تکرار کند؟ اگر با لنز وینتربرگ آشنایی داشته باشید، احتمالا انتظار درام تاریک روانشناختی را دارید که در بستر قشر متوسط اتفاق می‌افتد. تمرکز این کارگردان دانمارکی اغلب روی کنش و واکنش در قالب فردیت است که اثر جدید او نیز از این قائده مستثنی نیست. لازم به ذکر است کارگردانی این اثر، تجربه‌ بسیار دشوار و دردناکی را برای توماس وینتربرگ به دنبال داشته است، زیرا اندکی پس از شروع فیلمبرداری دختر وی در سانحه‌ای فوت می‌کند.

Human Lost اقتباسی است از رمان No Longer Human اوسامو دازای که با وجود عمر کوتاهش تاثیر بسزایی بر ادبیات ژاپن گذاشت.

از زمان انتشار سفید برفی و هفت کوتوله در سال 1937 ، زمان زیادی می‌گذرد. استودیوی انیمیشن والت دیزنی در این مدت، بیش از 60 انیمیشن سینمایی، منتشر کرده است. تعداد زیادی از آن‌ها محبوبیت زیادی کسب کردند و بسیاری از آن‌ها، هم اکنون از الگوهای کلاسیک عرصه انیمیشن سازی محسوب می‌شوند. از همان ابتدا ، فیلم های دیزنی، خانواد‌ه‌ها را به عنوان مخاطب خود در نظر گرفتند و مضمون اصلی آن‌ها مطابق انتظار چیزی نبود جز خوب در مقابل بد. این بدان معناست که ما در طول این سال‌ها با قهرمانان به یادماندنی و پرنسس های زیبایی از دیزنی آشنا شده‌ایم. اما طبق معمول هر جا سخن از پرنسس و قهرمان باشد، سر و کله شخصیت‌های شرور نیز پیدا می‌شود. می‌خواهد جادوگری شیطانی باشد، شیادان سلطنتی که چشم به قدرت دارند یا فقط شخصیت شروری که می‌خواهد همه چیز را برای بچه‌های خوب خراب کند، تفاوتی ندارد، دیزنی همانطور که برای پرنسس و قهرمان‌هایش رد پای خاصی را دنبال می‌کند، برای خلق کاراکتر‌های شرورش نیز سنت ویژه‌ای را حفظ می‌کند. برای آشنایی با 10 از بزرگترین شرورهای دیزنی با ما همراه باشید.

تولد فیلم‌های تعاملی به سال 1967 برمی‌گردد، ژانر بخصوصی که از تماشاگر دعوت می‌کند تا طبق میل خود، بر فیلم تاثیر بگذارد. این گونه از فیلم‌های سینمایی شاید در ابتدا شروع ناامیدکننده‌ای داشتند اما رفته رفته مسیر اصلی خود را پیدا کردند، در حدی که در سال‌های اخیر می‌توان ادعا کرد این ژانر متفاوت، تجدید حیات شده است. هم اکنون تعداد زیادی از این دسته فیلم وجود دارد که می‌توانید آن‌ها را انلاین تماشا کنید. با ویجیاتو همراه باشید.

بخش بزرگی از هر داستانی، شخصیت‌ منفی آن است. یک کاراکتر شرور خوب، می‌تواند بد بودن را به قدری جذاب جلوه دهد، که در ناخودآگاه بخواهیم مانند آن‌ها باشیم، در حالی که کاراکتر‌های شروری نیز جود دارند که می‌توانیم به راحتی از آن‌ها متنفر باشیم.