برچسب امیرمحمد سلیمانی

مورد انتظارترین فیلم‌های جشنواره فجر ۹۹ که ارزش سینما رفتن دارند

سی و نهمین دوره جشنواره سینمایی فجر آغاز شده و مدعیان سینمای ایران از ۱۲ تا ۲۲ بهمن برای ده روز فرصت دارند تا نگاه منتقدان و قلب تماشاگران اندک را تصاحب کنند. جشنواره فجر ۹۹ که به دلیل شیوع ویروس کرونا متفاوت‌تر از همیشه برگزار می‌شود، میزبان فیلم‌های متعددی شده که در نهایت برای بهترین جوایز سال سینمای ایران می‌جنگند. اگرچه تعداد فیلم‌های جشنواره فجر ۹۹ در بخش سودای سیمرغ روی عدد ۱۶ ایستاده اما مانند همه جشنواره‌های سینمایی در سی و نهمین دوره فجر هم همه فیلم‌ها ارزش سینمارفتن را ندارند. با ویجیاتو همراه باشید.

نقد فیلم زالاوا – ترسِ بومی‌شده

فیلم زالاوا به عنوان تنها فیلم کمدی وحشت جشنواره فیلم فجر ۹۹ نه آن‌قدر ترسناک است که از تماشای آن وحشت کنید و نه آن‌قدر کمدی می‌شود که از خنده روده‌بر شوید. این فیلم نود دقیقه‌ای که بدش نمی‌آید به عاشقانه‌ای تراژدیک یا درامی تاریخی هم تبدیل شود، آش عجیبی به نظر می‌رسد که شوری و تلخی‌اش هم مشخص نیست اما ارزش یک بار خوردن را دارد. با ویجیاتو برای نقد یکی از فیلم‌های مورد انتظار فجر ۹۹ همراه باشید.

نقد فیلم تک تیرانداز – اسنایپر علمی تخیلی

فیلم تک تیرانداز اگر بدترین، بدساخت‌ترین، بی‌هدف‌ترین، مضحک‌ترین، تخیلی‌ترین و ناامیدکننده‌ترین فیلم حوزه دفاع مقدس نباشد بدون هیچ تردیدی یکی از بدترین‌های این ژانر لقب می‌گیرد. فیلمی که بدون شخصیت‌پردازی و داستان‌سرایی با مجموعه‌ای از مصنوعی‌ترین و کلیشه‌‌ای‌ترین بازی‌ها به یک افتضاح تمام‌عیار تبدیل می‌شود. با ویجیاتو برای نقد فیلمی که بیشتر از آن‌که یاد و خاطره شهید عبدالرسول زرین را نگه دارد، شبیه به یک هتک حرمت به نظر می‌رسد، همراه باشید.

نقد فیلم مصلحت – آنسوی خط قرمز

فیلم مصلحت با وجود شخصیت‌پردازی کم‌ایراد، روایت صحیح داستان، بازی‌های قابل قبول و فضاسازی باکیفیت به حدی درون شعارهای اغراق آمیز خود غرق می‌شود که در نهایت چیزی بیشتر از یک فیلم بیش از حد سفارشی به نظر نمی‌رسد. در واقع مصلحت فیلمی است محض یادآوری این حقیقت تقریبا تلخ که سازمان هنری رسانه‌ای اوج از بهترین امکانات و بودجه‌ها برای روایت سطحی‌ترین آرمان‌ها به زمخت ترین شکل ممکن استفاده می‌کند. برای نقد فیلم مصلحت با ویجیاتو همراه باشید.

نقد فیلم روزی روزگاری آبادان – نفرین ابدی بر همه موشک‌ها

فیلم روزی روزگاری آبادان به‌عنوان نخستین تجربه کارگردانی حمیدرضا آذرنگ به اثری رنج‌کشیده و صادق تبدیل می‌شود که درد و رنج انسانی ناشی از جنگ‌طلبی را به بهترین شکل ممکن به تصویر می‌کشد. روایت‌های زیرپوستی فیلم آن را به یکی از بهترین فیلم‌های ضدجنگ سینمای ایران تبدیل می‌کند که اگرچه داستان محدودی را برگزیده اما بدون هیچ تردیدی در روایت و پردازش بی‌بدیل آن موفق می‌شود. با ویجیاتو برای نقد یکی از معدود فیلم‌های محترم جشنواره فجر ۹۹ همراه باشید.

نگاهی به قسمت هفتم سریال قورباغه – بازگشت به ایستگاه اول

قسمت هفتم سریال قورباغه به‌عنوان پُردیالوگ‌ترین، مهم‌ترین و پیش‌رونده‌ترین اپیزود سریال پس از اپیزود نخست به همان میزان که روایت اصلی داستان را رو به جلو حرکت می‌دهد در نهایت ثابت می‌کند که این وظیفه خطیر را تنها از روی اجبار انجام داده و اگر می‌توانست باز هم در تفسیر روایتش درجا می‌زد. با نقد قسمت هفتم سریال قورباغه همراه ویجیاتو باشید.

نقد فیلم رمانتیسم عماد و طوبی – عشقِ جهان‌سومی

فیلم رمانتیسم عماد و طوبی در مقام یک عاشقانه رمانتیک به‌حدی مصنوعی، بی‌معنی و فاقد ساختار ظاهر می‌شود که تماشای آن حتی برای زوج عاشقی که برای دوست‌داشتن یکدیگر راهی سینما شده‌اند هم پوچ و خسته‌کننده به نظر می‌رسد. با نقد بیش از حد مورد توجه قرار گرفته‌ترین فیلم جشنواره فجر ۹۹ با ویجیاتو همراه باشید.

نگاهی به قسمت هشتم سریال قورباغه – بازگشت خون به رگ‌های بی‌هیجان

قسمت هشتم سریال قورباغه بالاخره به همان روایتی که تماشاگرش را معطل کرده، بازمی‌گردد و این جشن هیجان‌انگیز را به خوبی مدیریت می‌کند. با مطرح‌کردن پاسخ‌های قابل قبول به همه پرسش‌های رهاشده حالا این امید شکل گرفته که نیمه دوم سریال قورباغه همان انفجاری باشد که از آن انتظار می‌رود. با نقد قسمت هشتم سریال قورباغه با ویجیاتو همراه باشید.