برچسب امریکا

ایران پایگاه‌های امریکا را می‌زند یا نمی‌زند؟! این پرسش حتی فرصت نیافت تا به قدر کافی در میان فعالان گفتمان و جدل به بحث گذاشته شود. ایران کمتر از چهل ساعت بعد از حمله امریکا به فردو پایگاه امریکایی العدیده در قطر را موشکباران کرد. 

استادان و دانشجویان دانشگاه‌های تهران نیز همزمان در مقابل سردر دانشگاه تهران تجمع و حمایت خود را از نیرو‌های مسلح کشورمان اعلام کردند

وزیر امور خارجه با تاکید بر اینکه ایران، وطن من، و تن من، با واژه‌ی «تسلیم» بیگانه است، اظهار داشت: فریاد «هیهات من الذله» حسینی در محرم امسال از هر سال رساتر است.

در حالی که کشور ما در حال مذاکره غیرمستقیم با امریکا درباره برنامه هسته‌ای بود، رژیم جعلی با یک محاسبه غلط به برخی مکان‌ها در کشورمان حمله کرد و تعدادی از فرماندهان نظامی و دانشمندان‌مان را به شهادت رساند. 

فرمانده کل قوا در نخستین ساعات تهاجم تروریستی دشمن، با درایت و تدبیری برآمده از جایگاه ولایی خویش جای خالی سرداران شهید را با فرماندهانی لایق که در سابقه رزم همتراز شهدای به معراج رفته بودند، جایگزین کردند تا در شرایط جنگی برای یک روز هم جایگاه فرماندهان نظامی خالی نماند و کمترین خللی در ساختار و عملکرد نیرو‌های مسلح به وجود نیاید. 

برخی غرب باوران در آستانه ریاست‌جمهوری مجدد ترامپ ادعا کردند او تغییر کرده و اهل معامله است، اما عملکرد ترامپ در ساعات اولیه قدرت‌گیری (اعلام وضعیت اضطراری مرزها، تهدید متحدان، صحبت از تحریم‌های جدید) نشان داد رویکرد وی مبتنی بر باج‌گیری و تحقیر طرف‌های مقابل است، نه تعامل سازنده. 

اختلافی میان «میدان» و «دیپلماسی» وجود ندارد

رئیس‌جمهور در پیامی به ایرانیان خارج وعده داده است که پنجره دیپلماسی را نخواهد بست. می‌دانیم که دیپلماسی چیزی نیست که حذف‌شدنی باشد. یک فایده‌اش این است که دشمن گمان نکند طرف مقابلش سر را چرخانده و جز به جنگ به چیز دیگر فکر نمی‌کند! اما اگر کسانی که دنبال بازنگه‌داشتن پنجره دیپلماسی هستند، تمامی پنجره‌ها و در‌های دیگر را به امید رهایی از این پنجره ببندند، یا بدتر از آن، باقی پنجره‌ها را هم باز بگذارند، اما در خیال و نفس خود تنها پنجره واقعی را همین دیپلماسی بدانند، و حتی بدتر از این دو، گمان کنند که دیپلماسی یعنی ریختن طرح دوستی (آن‌هم با کسی که بنای دوستی با شما را ندارد)، این دیگر خیلی خطرناک است!