برچسب امام رضا(ع)

زیارت بازتولید هویت دینی است

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، زیارت، تنها یک سفر جغرافیایی نیست؛ بلکه اوج پرواز روح است به سوی منبع حقیقت و نور. در فرهنگ غنی اسلامی، زیارت اهل‌بیت(ع) به‌ویژه امام رضا(ع)، به‌عنوان یکی از برترین عبادات و راه‌های تقرب به خداوند شناخته می‌شود. این سفر، فرصتی است برای بازگشت به خویشتن، شستشوی دل از غبار غفلت و تجدید عهد با معنویت‌های ناب دینی.

«در پناه کتاب» کتاب‌هایی شیرین برای زائران حرم امام رضا(ع)

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در مورد زیارت، کتاب‌های متعددی نوشته شده است و عالمان بزرگ در آثار خود از قرن سوم تاکنون فصلی را به زیارت اختصاص داده و بایستگی‌ها و آیین و ادب آن را تدوین کرده‌اند. در روزگار ما به‌ویژه پس از انقلاب اسلامی مقوله‌ زیارت به‌عنوان یکی از شعائر ارجمند دینی مورد توجه ویژه قرار گرفت و آثار متعددی در این زمینه چاپ و منتشر شد اما هنوز این آیین و بایستگی‌ها و نبایدهای آن جای کار فراوان دارد.

کارهایتان را به یک نحوی با امام رضا (ع) مرتبط کنید

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مرحوم آیت الله حائری شیرازی در دیدار با پاسداران و رزمندگان استان خراسان، بیاناتی در مورد پیوند کارها با امام رضا علیه السلام داشته‌اند که تقدیم شما فرهیختگان می شود.

تولید اذان درخور جایگاه امام رضا(ع)؛ هدف رویداد اذان فاخر رضوی

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، محمد مقومی رئیس اداره دارالقرآن حرم مطهر رضوی در گفت‌وگو با ایکنا با اشاره به چالش‌های تولید اذان فاخر رضوی اظهار کرد: تولید اذان درخور رضوی از مدت‌ها قبل در برنامه‌ریزی‌ها قرار داشته است و فرضیه طراحی آن مسئله جدیدی نیست، تمام همت خود را برای این امر صرف کرده‌ایم و امیدواریم با رویداد گلبانگ حرم بتوانیم کار شایسته و متنوعی درخور شأن و جایگاه امام رضا(ع) ارائه دهیم.

نقش امام رضا(ع) در گسترش تشیع در ایران

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در میان امامان شیعه، امام رضا(علیه السّلام) تنها امامی است که در کشور اسلامی ایران دفن شده است؛ امامی که از بدو ورودش به این سرزمین، سبب خیر و برکت و وجود پرجودش منشأ خیرات و مبرّات شد. در حال حاضر آرزوی هر مسلمان شیعهِ ایرانی آن است که سالانه یک بار و یا حتی بیشتر به زیارت مرقد شریفش مشرّف شود.

محمدتقی بهار، ملک‌الشعرای کجا و که بود؟

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، «ملک‌الشعرای بهار»، بسیاری او را به عنوان یک شاعر آزادی‌خواه، ادیب مشروطه و یا ستون استوار زبان فارسی می‌شناسند و کمتر کسی می‌داند پیش از آنکه بهار نامش را در دفتر ملی ایران بنشاند، شاعر آستان بود، شاعری که نخستین اعتبار ادبی‌اش را از حریم امام رضا(ع) گرفت و لقبی که تا امروز بر تارک نامش می‌درخشد، مستقیماً از آستان قدس رضوی به او رسید. یعنی ملک الشعرا.