ساحتهای تربیتی در دعای عرفه
ساحتهای ششگانۀ سند تحول بنیادین شامل ساحت اعتقادی-عبادی-اخلاقی، ساحت زیستی-بدنی، ساحت علمی-فناوری، ساحت زیباییشناسی-هنری، ساحت اقتصادی-حرفهای و ساحت سیاسی-اجتماعی است و اشاره به تربیت تمامساحتی دارد.
ساحتهای ششگانۀ سند تحول بنیادین شامل ساحت اعتقادی-عبادی-اخلاقی، ساحت زیستی-بدنی، ساحت علمی-فناوری، ساحت زیباییشناسی-هنری، ساحت اقتصادی-حرفهای و ساحت سیاسی-اجتماعی است و اشاره به تربیت تمامساحتی دارد.
در قاموسِ سیاستِ کلاسیک، قدرت، همواره با «غلبه» معنا شده است؛ ابزاری برای حفظِ موقعیت و تحمیلِ اراده. سیاست کلاسیک، قدرتش را از غلبه میگرفت؛ از زورِ تحمیلگر، از حفظِ موقعیت به هر قیمت و از ارادهای که جز انقیاد نمیشناخت؛ اما غدیر آمد تا خط بطلانی بکشد بر این تعریفِ کهن.
فریضه امربهمعروف و نهیازمنکر، از بنیادیترین آموزههای دین مبین اسلام، همواره بهعنوان ضامن سلامت اخلاقی و اجتماعی جوامع دینی مطرح بوده است؛ بااینحال، ابهام در تعریف، محدوده، مصادیق و چگونگی اجرای این فریضه، در عصر حاضر، بهویژه در مواجهه با مقتضیات جدید اجتماعی، پرسشهای متعددی را فراروی صاحبنظران قرار داده است.
برخی چهرههای انقلاب اسلامی را نمیتوان در یک جمله خلاصه کرد. شهید آیتالله دکتر سید محمد حسینی بهشتی، یکی از همین چهرههاست؛ مردی که در دوم آبان ۱۳۰۷ در محلهٔ لنبان اصفهان، در خانوادهای روحانی زاده شد و از کودکی، پای درس بزرگانِ حوزه نشست و استادانی چون آیتالله العظمی بروجردی، امام خمینی و علامه طباطبایی، او را از شاگردان ممتاز خود میدانستند.
«انتقام» از آن دسته موضوعهایی است که بهسبب دامنه گسترده موضوعهای پیرامونی، همواره کانون توجه اندیشمندان بوده است.
«ثار» در گفتمان شیعی، فراتر از یک واژه تاریخی، مفهومی بنیادین در فلسفه سیاسی است. اوج ظهور این اصطلاح در واقعه عاشورا بود که به نیرویی محرک برای عدالتخواهی مادامالعمر شیعه تبدیل شد؛ اما چرا با وجود کشتهشدن قاتلان کربلا، فریاد «یا لَثاراتِ الحسین» خاموش نشد؟
نسبت حوزه و دانشگاه در ایران همواره با گسستهای ساختاری و روششناختی همراه بوده است. این انفکاک، پیامدهای خود را در سطوح سیاستگذاری، مدیریت اجتماعی و فرهنگ عمومی به جا گذاشته و از شکلگیری الگویی بومی برای تولید علم و تربیت نیروی انسانی جلوگیری کرده است.
به گزارش اصفهان زیبا؛