باد و چرخش زمین، جریانهای سطحی اقیانوس را دائماً در حرکت نگه میدارند. این جریانها عامل اصلی جابهجایی پلاستیکهای شناور و سایر زبالهها در فواصل طولانی هستند.
ما میدانیم که اقیانوسها در حال تغییر هستند، اما چگونه این تغییرات در طول نیم میلیارد سال گذشته اتفاق افتادهاند؟ تاکنون، هیچ معیار دقیقی برای ارزیابی تغییرات جرم زیستی کل (biomass) – یعنی مقدار واقعی مواد زنده در اقیانوسها – در طول تاریخ ژئولوژیکی وجود نداشت.
تحقیقات جدید دانشمندان، ابعاد تازهای از «سیاره جهنمی» سوزان را نمایان میکند؛ سیارهای که میتوان آن را اقیانوس گدازهای عظیمی دانست که به دور ستارهای دوردست در گردش است و زندگی در آن برای انسان زیاد از حد گرم و سوزان است.
دانشمندان دانشگاه کورتین در استرالیا و دانشگاه پکن در چین سناریویی پیشبینی کردهاند که در آن قاره آمریکا به سمت غرب و قاره آسیا به شرق، قطب جنوب به سمت آمریکای جنوبی حرکت میکند، آفریقا از یک طرف به آسیا و از سوی دیگر به اروپا میچسبد تا آماسیا بوجود بیاید. این مقاله تحقیقاتی اخیرا در نشنال ساینس ریویو منتشر شد.
مطالعات جدید نشان میدهد سطح آب اقیانوس هند بسیار زودتر و سریعتر از آنچه دانشمندان پیشتر گمان میکردند، شروع به افزایش کرده است. نکته جالب اینجاست که این شواهد نه در مدلهای کامپیوتری یا دادههای ماهوارهای، بلکه در اسکلتهای مرجانهای زنده ثبت شدهاند.
قمر «انسلادوس» زحل یک دنیای زمستانی است که بر اساس آخرین تحقیقات دانشمندان آمریکایی در وسط یک دورهی سرد و خشک است. محاسبات دانشمندان نشان داده است که عمق یخهای جمع شده در قطبهای انسلادوس تا ۷۰۰ متر نیز میرسد.