برچسب اقتصاد روسیه

روسیه با افزایش ۷۱ درصدی بدهی شرکت‌ها به ارزش ۴۱۵ میلیارد دلار یا ۱۹.۴ درصد تولید ناخالص داخلی مواجه شده که بالاتر از درآمد‌های نفت و گاز و هزینه‌های بودجه دفاعی این کشور است. این بدان معناست که مجموع هزینه‌های جنگ روسیه بسیار فراتر از هزینه‌های بودجه رسمی است.

هر دو کشور ایران و روسیه با راه‌اندازی سیستم مالی خود می‌خواهند از تجارت و معاملاتشان در برابر محدودیت‌های اعمال شده از سوی غرب محافظت کنند. این سیستم پرداخت جدید می‌تواند الهام‌بخش سایر کشور‌هایی باشد که به دنبال استقلال مالی بیشتر هستند یا تحت تأثیر تحریم‌ها قرار گرفته‌اند.

واقعیت آن است که تشدید جنگ تعرفه‌ها بیش از آن که به اقتصاد ایالات متحده آسیب برساند به اقتصاد سایر کشور‌ها آسیب خواهد رساند. این در مورد هر شریک تجاری بزرگ ایالات متحده از جمله کانادا، چین، اتحادیه اروپا و مکزیک صدق می‌کند. به همین دلیل است که بسیاری از رهبران تصمیم گرفته‌اند به خواسته‌های ترامپ تن دهند.

اقتصاد روسیه برای سه سال (و در نسخه سبک‌تر آن بیش از ۱۰ سال) فشار ناشی از تحریم‌های خارجی بی سابقه را تحمل خواهد کرد. تاب آوری آن اقتصاد قابل توجه است. با این وجود، هر چه فشار بیش‌تر ادامه یابد امید کمتری به بازگشت سریع روسیه به جاده اصلی توسعه اجتماعی و اقتصادی که مبتنی بر اعتماد متقابل و همکاری مسالمت آمیز است، باقی خواهد ماند.

یک نکته بارز است: حتی در زمان جنگ‌های بزرگ، کسانی که به ثروت دست‌نخورده دسترسی دارند، در حفظ استاندارد‌های زندگی خود خوب عمل می‌کنند. با این وجود، تعداد کمی از شهروندان روسیه امکان گریز از احساس نابسامانی اقتصادی ناشی از جنگ را داشته‌اند. نتایج نظرسنجی نشان می‌دهد که ۹ درصد از آنان فکر می‌کنند جنگ منجر به بهبود در زندگی روزمره شان شده در حالی که ۵۴ درصد اثرات نامطلوب جنگ را بر زندگی شان گزارش کرده‌اند.

پوتین به الیگارش‌ها معامله‌ای پیشنهاد داد: "در برابر اقتدار من تسلیم شوید، از سر راه من کنار بروید سپس می‌توانید عمارت‌ها، قایق‌های تفریحی بزرگ، جت‌های خصوصی و شرکت‌های چند میلیارد دلاری خود را (شرکت‌هایی که تنها چند سال قبل از آن متعلق به دولت روسیه بودند) حفظ کنید". الیگارش‌هایی که در سالیان بعد از این معامله سرپیچی کردند و سعی در تضعیف نقش و جایگاه پوتین داشتند، به زندان سیبری انتقال یافتند، مجبور به تبعید شدند یا در شرایط مشکوکی جان باختند.

سیاستگذاری‌های اقتصادی فعلی کرملین نه توسط شرایط عینی بلکه توسط توهمات ذهنی و بی‌کفایتی نخبگان فعلی روسیه هدایت می‌شود. دیدگاه‌های ساده‌انگارانه آنان از تاریخ بر دستاورد‌های ژئوپولیتیکی و نظامی اتحاد جماهیر شوروی متمرکز است که به مزایای واضح و آشکار مدل اقتصادی شوروی تبدیل می‌شود. با این وجود، موفقیت‌های اتحاد جماهیر شوروی عمدتا نه به دلیل بلکه علیرغم مدل اقتصادی آن کشور به دست آمد، مدلی که نتوانست به طور کامل از ظرفیت‌های بالقوه انسانی و منابع استفاده کند و منجر به هدر رفتن بی‌فایده آن به خاطر اهداف ایدئولوژیک شد.