برچسب اغتشاش

پادزهر امنیتی علیه پروژه «بلعیدن ایران» چیست؟

هرچند در جریان بررسی وقایع روز‌های گذشته بازهم میبینم، اتاق فرمان آشوب در تل‌آویو و واشنگتن مستقر است، اما باید به این نکته هم توجه کرد که تلاقی نارضایتی‌های انباشته داخلی با خشونت سازمان‌یافته خارجی منجر به حوادث دی ماه شد چراکه تا حدودی بستر سوءاستفاده، در شکاف‌های ساختاری و معیشتی داخل نهفته است.

عبور از «کف خیابان» به «جنگ اطلاعاتی» لزوم پاکسازی امنیتی تا انهدام آخرین هسته ترور

با فروکش کردن غبار اغتشاشات خیابانی، اکنون فاز دوم مدیریت بحران یعنی کشف و خنثی‌سازی آغاز شده است. تحلیل داده‌های امنیتی نشان می‌دهد که حوادث اخیر دارای یک معماری دو لایه فرای اعتراض به حق مردم بوده است؛ اگر بخواهیم به طور مستقیم درباره این دو لایه صحبت کنیم باید گفت، یک لایه‌ پنهان در جریان ناآرامی‌های اخیر وجود داشت که توسط افسران موساد و سرویس‌های غربی شکل گرفته بود تا بتوانند لایه آشکار خود یعنی اراذل و اوباش را در مسیری که ترسیم کرده‌اند هدایت و مدیریت کنند و برای ایجاد خشم و نفرت عمومی حق قانونی اعتراض مردم را به انحراف بکشند.

باید نقاط ضعف اینترنت ملی و پیام‎‌رسان‌های داخلی را رفع کنیم/ لزوم عبرت‌گیری از اغتشاشات

نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی با اشاره به اغتشاشات اخیر و اهمیت امنیت فضای مجازی گفت: اینکه ما اینترنت ملی نداریم، برخی پیام رسان‌های خارجی در کشور بدون ضابطه و پاسخگویی فعالیت می‌کنند و پیام‌رسان در تراز پیام رسان‌های خارجی وجود ندارد، نکاتی است که باید به جد مورد توجه قرار بگیرد. 

ملت کانون مقاومت و ثبات ایران/ غفلت از جنگ رسانه‌ای بدتر از جنگ در میدان رزم است

تجربه جنگ دوازده‌روزه نشان داد که ملت ایران، برخلاف محاسبات دشمن کانون مقاومت و ثبات کشور است. این واقعیت، تمام سناریو‌های مبتنی بر فروپاشی داخلی در برنامه دشمن را بی‌اعتبار کرد و آمریکا و رژیم صهیونیستی را در برابر یک بن‌بست راهبردی قرار داد.

وقتی کفگیر موساد و اینترنشنال به ته دیگ می‌خورد!

شبکه صهیونیستی اینترنشنال در واپسین تلاش‌های خود با بزرگنمایی، خبر پناهندگی علیرضا حکم‌آباد را به عنوان «دیپلمات ارشد» منتشر کرده در حالی که بررسی‌ها نشان می‌دهد او صرفاً کارشناس حوزه اقتصادی بوده و اصلا جایگاه سیاسی یا دیپلماتیک نداشته است.

شطرنج خونین در خیابان؛ وقتی «مطالبه» قربانی «پروژه» می‌شود

حوادث تلخ دی‌ماه ۱۴۰۴، فراتر از یک تلاطم اقتصادی، محصول درهم‌تنیدگی یک زمینه داخلی با طراحی بیرونی بود. در حالی که مطالبات اهالی کسب‌وکار در غبار خشونت‌های سازمان‌یافته به حاشیه رفت، اکنون مجموعه‌ای از اعترافات تکان‌دهنده توسط استراتژیست‌ها و افسران سابق اطلاعاتی غرب، ابعاد تازه‌ای از یک «جنگ ترکیبی» را آشکار کرده است که هدف آن چیزی فراتر از اعتراض بود.

خودزنی استراتژیک؛ امضای سند «تروریستی بودن» آشوب‌ها

سازمان منافقین با انتشار قطره‌چکانی اسامی ۵۴۳ نفر از کشته‌شدگان حوادث اخیر و معرفی آنها به عنوان نیرو‌های میدانی خود، ناخواسته پرده از یک واقعیت هولناک برداشت؛ خیابان‌های ایران صحنه اعتراض مدنی نبود، بلکه میدان اجرای «عملیات فروغ ۲» بود. این اعتراف رسمی، خط بطلانی بر افسانه معترض بی‌گناه کشید و ثابت کرد مدافعان امنیت، در برابر یک ارتش چریکی ایستاده بودند.

دشمن با خبر شلیک می‌کند

امروز دشمن پیش از آنکه به میدان اقدام برسد، ذهن‌ها را هدف می‌گیرد؛ جایی که دروغ، جای واقعیت می‌نشیند و روایت، به سلاحی برای بی‌ثبات‌سازی تبدیل می‌شود.