برچسب اعتراض به بی آبی

آمیختگی خشک‌سالی و خشونت

شاید برای خـیـلـی‌هــا دیدن تـصـاویر اعتراضی مردم خوزستان که به وضعیت کم‌آبی معترض هستند تازگی دارد. شاید هم برخی فکر نمی‌کردند روزی برسد که در چنین استان پرآبی شاهد اعتراض‌های شهروندی درباره آب باشیم. هرچند مسئولان باید پیش‌بینی می‌کردند که روزی برسد که تنش آبی به مهم‌ترین محرک ناامنی و بی‌ثباتی تبدیل شود. ولی چه آن‌ها این پیش‌بینی را داشتند یا خیر، در هر دو صورت ناکارآمدی حکمرانی در این رخدادها، عامل به وجود آمدن خیزش‌های مردمی است؛ زیرا حکمرانی فرایند تصمیم‌گیری و روندی است که تصمیم‌ها توسط آن اجرا می‌شود یا نمی‌شود. ازآنجاکه تصمیم‌های اتخاذشده می‌تواند خوب یا بد باشد، تحلیل فرایندی که به موجب آن به تصمیم‌گیری می‌رسیم، برای حکمرانی مهم است. [1]

داستان تشنگی‌های زاینده‌رود از گذشته تا امروز

در تابستان گرم و بی آب سال 1312 خورشیدی که بنا بر گزارش روزنامه اخگر، «اصفهان در بی‌آبی می‌سوخته و با وجود قنوات معتبر و رود پربرکت زاینده‌رودش دستخوش تنگ‌آبی بوده است» همان تابستانی که نمایش تمام آهنگ کیخسرو و سیاوش با نمایشنامه‌ای که باز در گزارش اخگر «یکی از بهترین پی اس‌هایی که تا به آن زمان به زبان فارسی تهیه شده» معرفی شده است و نمایش آن «شدیدترین احساسات وطنی را در قلب تماشاچی تولید و یکی از پرده‌های مهم تاریخی این مملکت را در نظر او جلوه‌گر می‌سازد.»